دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 16 4 2024 01 21 Responses of plasma levels of irisin, follistatin and insulin resistance index to two types of high intensity interval training in overweight men پاسخ های سطوح پلاسمایی آیریزین، فولیستاتین و شاخص مقاومت انسولینی به دو نوع تمرین تناوبی با شدت بالا در مردان دارای اضافه وزن 31 40 104043 10.48308/joeppa.2023.232503.1182 FA داور رضایی منش گروه عمومی و علوم پایه، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران 0000-0003-3790-5113 Journal Article 2023 08 03 <strong>Background and Purpose:</strong> Irisin is an exercise-stimulated hormone that affects white adipose tissue and brown adipose tissue. Based on the previous studies, physical activity increases the expression of proteins such as follistatin, which causes weight loss by increasing energy expenditure and through this has an effect on the insulin resistance index. The present study aimed to investigate the response of plasma levels of irisin, follistatin, and insulin resistance index to two types of high-intensity interval training (HIIT) in overweight men. <strong>Materials and Methods:</strong> For this purpose, 33 overweight men (mean age 22.9±2.11 years, weight 82.45±6.1 kg, body mass index 26.7±1.22 kg/m²) who were able to regularly attend physical activity voluntarily participated in the study and were randomly divided into three groups: 30-s HIIT groups (HIIT-30), 60-s HIIT (HIIT-60), and control. The training protocol was performed three sessions per week for eight weeks. The HIIT-30 exercise program included eight repetitions of 30-second activity at an intensity of 80-90% of the maximum heart rate with a two-minute recovery for the first four weeks, ten repetitions for the fifth and sixth weeks, and twelve repetitions for the seventh and eighth weeks. The HIIT-60 exercise program included four repetitions of 60-second activity at an intensity of 80-90% of the maximum heart rate with a four-minute recovery for the first four weeks, five repetitions for the fifth and sixth weeks, and six repetitions for the seventh and eighth weeks. The control group did not attend any regular exercise program during the research. Blood samples were taken to measure levels of Irisin, follistatin, and determine the insulin resistance index. One-way analysis of variance (ANOVA) and paired t-test were utilized at a level of P≤0.05 to compare means of parameters. <strong>Results:</strong> The within-group comparisons for irisin and follistatin data showed that there is a significant difference between pre-test and post-test in the 30-s HIIT and 60-s HIIT groups (P<0.05). The results of ANOVA indicated that the 30-s HIIT and 60-s HIIT protocols increased the levels of irisin (P<0.05), follistatin (P<0.05), and reduced insulin resistance index significantly (P<0.05). The between-group comparisons of the data showed no significant differences between the HIIT-30 group and the HIIT-60 group for all variables. <strong>Conclusion:</strong> According to the results of this research, it could be concluded that, the two HIIT methods of 30 and 60 seconds by increasing irisin and follistatin levels can cause weight loss, treat obesity and improve the insulin resistance index in overweight men. <strong>زمینه</strong><strong> </strong><strong>و</strong><strong> </strong><strong>هدف:</strong> آیریزین یک هورمون تحریک‌شده در اثر فعالیت ورزشی است که بر بافت چربی سفید و بافت چربی قهوه‌ای اثرگذار است. بر پایة تحقیقات انجام‌گرفته فعالیت بدنی ضمن افزایش بیان پروتئین‌هایی مانند فولیستاتین با افزایش مصرف انرژی سبب کاهش وزن می‌شود و از این طریق بر شاخص مقاومت بر انسولین تأثیر دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی پاسخ سطوح پلاسمایی آیریزین، فولیستاتین و شاخص مقاومت انسولینی به دو نوع تمرین تناوبی با شدت بالا در مردان دارای اضافه وزن بود. <strong>مواد</strong><strong> </strong><strong>و</strong><strong> </strong><strong>روش‌ها:</strong> 33 مرد دارای اضافه وزن (میانگین سنی 11/2±9/22 سال، وزن 1/6±45/82 کیلوگرم، شاخص تودۀ بدنی 22/1±7/26 کیلوگرم بر متر مربع) که توانایی شرکت منظم در فعالیت‌های بدنی را داشتند، داوطلبانه در پژوهش حاضر شرکت کردند. آزمودنی‌ها به‌طور تصادفی ساده به سه گروه تمرین تناوبی شدید 30 ثانیه (HIIT-30)، تمرین تناوبی شدید 60 ثانیه (HIIT-60) و کنترل تقسیم شدند. برنامة تمرینی به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه اجرا شد. برنامة گروه HIIT-30 شامل هشت وهلة 30 ثانیه‌ای دویدن با شدت 80 تا 90 درصد ضربان قلب بیشینه با استراحت دودقیقه‌ای در چهار هفتة اول، 10 وهله در هفتة پنجم و ششم و 12 وهله در هفته‌های هفتم و هشتم بود. برنامۀ تمرین گروه HIIT-60 شامل چهار وهلة 60 ثانیه‌ای دویدن با شدت 80 تا 90 درصد ضربان بیشینه با استراحت چهاردقیقه‌ای در چهار هفتة اول بود. به‌منظور رعایت اصل اضافه‌بار در هفته‌های پنجم و ششم یک وهله و در هفته‌های هفتم و هشتم یک وهلة دیگر اضافه شد. در مدت اجرای پژوهش، گروه کنترل برنامة ورزشی منظمی نداشتند. نمونه‌های خونی برای اندازه‌گیری آیریزین، فولیستاتین به روش الایزا و تعیین شاخص مقاومت به انسولین گرفته شدند. برای مقایسة میانگین شاخص‌ها از تحلیل واریانس یکطرفه و تی زوجی در سطح 05/0P≤ استفاده شد. <strong>نتایج:</strong> ارزیابی درون‌گروهی داده‌ها نشان داد که بین پیش‌آزمون و پس‌آزمون گروه تمرینات HIIT-30 و گروه تمرینات HIIT-60 در متغیرهای آیریزین و فولیستاتین، تفاوت معناداری وجود دارد (05/0P<). تحلیل واریانس یکطرفه نشان داد که تمرینات HIIT-30 و HIIT-60 به افزایش معنادار در مقادیر آیریزین (05/0P<) و فولیستاتین (05/0P<) و کاهش معنادار شاخص مقاومت به انسولین (05/0P<) منجر شد. مقایسة تغییرات بین‌گروهی نشان داد که بین گروه تمرینات HIIT-30 و گروه تمرینات HIIT-60 از نظر تأثیر بر متغیرهای پژوهش، تفاوت معناداری وجود ندارد. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> بر پایة نتایج این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که دو شیوة تمرین تناوبی شدید 30 و 60 ثانیه‌ای می‌تواند از راه افزایش سطوح آیریزین و فولیستاتین ضمن کاهش اضافه وزن و درمان چاقی سبب بهبود شاخص مقاومت به انسولین در مردان دارای اضافه وزن شود.   https://joeppa.sbu.ac.ir/article_104043_a3cc9adef5a6fa2df28a7e4e903e2813.pdf