دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 19 1 2026 03 21 The effect of high-intensity functional training on miR-637 and high-sensitivity C-reactive protein in obese and overweight women تأثیر تمرین عملکردی با شدت بالا بر miR-637 و پروتئین واکنش‌پذیر C با حساسیت بالا در زنان دارای اضافه وزن و چاق 96 111 106302 10.48308/joeppa.2025.240785.1382 FA امیر شکیب دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، ایران 0000-0002-5886-988X مهدی زارعی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه نیشابور، نیشابور، ایران 0000-0002-4616-2166 حمیدرضا زلفی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران 0000-0002-7905-2588 Journal Article 2025 07 22 <strong>Background and Purpose</strong>: Obesity has been a growing health problem worldwide and its prevalence is increasing in both developed and developing countries. Overweight and obesity are associated with an increased risk of cardiovascular diseases. It has recently been reported that functional training is effective in reducing the percentage of fat in obese individuals and can be used as a potentially useful strategy to combat obesity and inflammation. Given the role of obesity and chronic inflammation in the development of cardiovascular and metabolic diseases, and the importance of high-sensitivity C-reactive protein (hs-CRP) as a marker of cardiovascular risk, this study aimed to investigate the effect of high-intensity functional training on the expression of miR-637 and high-sensitivity Hs-CRP in obese and overweight women. <strong>Materials and Methods</strong>: In this quasi-experimental study, 20 overweight and obese women were randomly divided into two groups: high-intensity functional training (n = 9) and control (n = 11). Subjects in the training group performed high-intensity functional training 3 sessions per week for 8 weeks. The exercises were performed at an intensity of ≤ 7 on the CR10 rate of perceived exertion scale. Anthropometric measurements and blood samples were taken before and after 8 weeks, for measuring miR-637 and hs-CRP. Between- and within-group comparisons were made by using the analysis of covariance and the paired t-test, respectively. <strong>Results</strong>: Data analysis showed that after eight weeks of high-intensity functional training, body weight, body mass index, and fat percentage were significantly (p<0.001) reduced in the experimental group compared to the control group. Between-group comparisons showed that after eight weeks of high-intensity functional training, miR-637 was significantly reduced in the experimental group compared to the control group (p<0.001). After eight weeks, no significant between-group differences were observed for Hs-CRP (p=0.097). However, within-group comparisons showed that Hs-CRP levels in the experimental group were significantly reduced (p=0.004). <strong>Conclusion:</strong> Base on the findings of the present study it might be concluded that eight weeks of high-intensity functional training is effective in reducing weight and body fat percentage in overweight or obese women. These exercise modality may also be effective in improving the complications of overweight and obesity by reducing miR-637 and partially improving Hs-CRP. <strong> </strong> <strong>زمینه و هدف:</strong> چاقی یک چالش بهداشتی با اهمیت رو به رشد در سراسر جهان بوده است؛ گستردگی و پراکندگی آن در کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه رو به افزایش است. اضافه وزن و چاقی به افزایش خطر بیماری‌های قلبی-عروقی وابسته است. پژوهش‌های فراوانی در زمینة نقش چاقی در بروز بیماری‌های قلبی-عروقی در دست است. به‌تازگی گزارش شده است که تمرین عملکردی در کاهش درصد چربی افراد چاق مؤثر است و از آن می‌توان به‌عنوان یک راهبرد نهفته و بالقوه مفید برای مبارزه با چاقی و التهاب استفاده کرد. با توجه به نقش چاقی و التهاب مزمن در ایجاد بیماری‌های قلبی-عروقی و اختلالات سوخت‌وسازی و اهمیت پروتئین واکنش‌پذیر C با حساسیت بالا (hs-CRP) در خطر و بروز بیماری‌های قلبی-عروقی، این پژوهش با هدف بررسی تأثیر تمرین عملکردی با شدت بالا بر بیان miR-637 و Hs-CRP با حساسیت بالا در زنان چاق و دارای اضافه وزن انجام شد. <strong>مواد و روش‌ها:</strong> در این پژوهش نیمه‌تجربی،20 زن دارای اضافه وزن یا چاق به‌صورت تصادفی ساده در دو گروه تمرین عملکردی با شدت بالا (9 نفر) و کنترل (11 نفر) جایگزین شدند. آزمودنی‌های گروه‌ تمرینی سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته به اجرای تمرین عملکردی با شدت بالا پرداختند. تمرین با شدت 7≤ سنجه درک فشار انجام گرفت. پیش و پس از هشت هفته، اندازه‌های پیکرسنجی و نمونه‌های خونی به‌منظور اندازه‌گیری miR-637 و Hs-CRP به‌عمل آمد. برای بررسی و مقایسة تفاوت‌های بین‌گروهی پس از مداخله، از آزمون آماری تحلیل کوواریانس و برای بررسی تفاوت‌ها و تغییرات درون‌گروهی از آزمون تی زوجی استفاده شد. تحلیل‌ها در سطح معناداری 05/0< P انجام شد و برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، از نرم‌افزار SPSS نسخة 16 استفاده شد. <strong>نتایج:</strong> یافته‌ها نشان داد پس از هشت هفته تمرین عملکردی با شدت بالا، وزن بدن ، نمایه تودة بدنی و درصد چربی در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری (001/0p<) کاهش یافت. یافته‌های بین گروهی نشان داد که پس از هشت هفته تمرین عملکردی با شدت بالا، miR-637 در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری کاهش یافت (001/0p<). پس از هشت هفته تفاوت معناداری در Hs-CRP بین گروه‌ها دیده نشد (097/0=p). با این همه، یافته‌های درون‌گروهی نشان داد که سطوح Hs-CRP در گروه تجربی در پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون به‌طور معناداری کاهش یافته است (004/0=p ). <strong> </strong><strong>نتیجه‏گیری:</strong> نتایج این پژوهش نشان داد هشت هفته تمرین عملکردی با شدت بالا در کاهش وزن و درصد چربی بدن در زنان دارای اضافه وزن یا چاق مؤثر است. این تمرین همچنین با کاهش miR-637 و بهبود نسبی Hs-CRP شاید در بهبود عوارض اضافه وزن و چاقی مؤثر باشد.   https://joeppa.sbu.ac.ir/article_106302_bec65d6663d936a46f3a0f8ff7faa35b.pdf