دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 2 2 2009 11 22 Effect of plyometric training and subsequent detraining on changes in force-velocity relationship اثر یک دوره تمرین پلایومتریک و بی تمرینی پس از آن بر تغییرات رابطه نیرو سرعت 98560 10.48308/joeppa.2009.98560 FA بهمن میرزایی دانشگاه گیلان نوید لطفی دانشگاه گیلان حسین رستم خانی دانشگاه گیلان حمدالله هادی دانشگاه گیلان Journal Article 2015 05 17 Effect of plyometric training and subsequent detraining<br />on changes in force-velocity relationship<br />Abstract<br />Purpose: The purpose of this study was to investigate the effect of plyometric training and subsequent<br />detraining on changes in force-velocity relationship. Methods: Forty active students (mean±SD, age, 24±2.3<br />years; weight, 75±5.6 kg; height, 176±8.3 cm) participated in this study. Subjects were divided into control<br />and experimental groups. The Biodex and EMG were used to measure muscle contraction velocity and to<br />assess muscle electrical activity. Subjects in control group were asked to continue their daily activities; while,<br />subjects in experimental group participated in a 6-week plyometric training program. Data were collected at<br />pre-training, post-training and post-detraining. The independent t-test, repeated measures of ANOVA and<br />Tukey's post-hoc tests were used for data analysis. Results: In the experimental group, a significant increase<br />in EMG activity was observed in response to training for all movements (P>0.05); while the EMG activity<br />was significantly decreased in slow and moderate movements during detraining (P<0.05). No significant<br />differences were observed in EMG activities of control group for all movements and periods (P>0.05).<br />Conclusions: It seems that reductions in EMG activities of muscles were due to insufficient intensity of<br />movements, because applying maximal velocity movements resulted in the maintenance of training-induced<br />physiological adaptations.<br /><br /> هدف تحقیق: هدف مطالعه حاضر، بررسی اثر یک دوره تمرین پلایومتریک و بی تمرینی پس از آن بر تغییرات رابطه نیرو- سرعت بود روش تحقیق: 40 دانشجوی فعال با میانگین و انحراف استاندارد سن 3/2±24 سال . وزن 6/5±75 کیلوگرم و قد 3/8±176 سانتی متر بطور داوطلبانه در مطالعه حاضر شرکت کردند. آزمودنیها به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. سرعت انقباض عضله و فعالیت الکتریکی عضله به ترتیب بوسیله دستگاه های بیودکس و الکترو میوگراف (EMG) اندازه گیری شد. گروه کنترل فعالیت های روزانه خود را انجام دادند و آزمودنیهای گروه تجربی به مدت شش هفته در یک برنامه تمرین پلایومتریک شرکت کردند. پس از جمع آوری دادهها در سه مرحله پیش از آزمون، پس از تمرین و پس از دوره بیتمرینی، از آزمونهای آماریtمستقل،آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی توکی برای مطالعه اختلاف پیش آزمون، پس از دوره تمرین و پس از دوره بی تمرینی استفاده شد.نتایج: افزایش معناداری درEMG ثبت شده آزمودنیها در دوره های پس از تمرین در حرکات با سرعت های مختلف و کاهش EMG پس از بی تمرینی در حرکات آهسته و متوسط مشاهده شد 05/0>P در گروه کنترل تغییر معنی داری در نتایج EMG در پیش آزمون،پس آزمون 1 و پس آزمون 2 مشاهده نشد. نتیجه گیری: به نظر میرسد کاهش فعالیت الکتریکی عضله متعاقب دوره بی تمرینی به مقادیر پیش از تمرین، به علت پایین بودن شدت حرکت در این دوره باشد زیرا انجام حرکات با حداکثر سرعت موجب شد تا سازگاریهای فیزیولوژیک ناشی از تمرین حفظ شوند. در این حالت فعالیت الکتریکی ثبت شده بدون تغییر و برابر با داده های پس از تمرین باقی ماند https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98560_08c2860e2654e09cdde17b86c6ff5773.pdf