دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 3 1 2010 04 21 The effects of three types of dynamic movement, dynamic stretching & preexercise massage warm up on explosive power of elite men Sprint runners پاسخ مرحله حاد و ظرفیت ضد اکسایشی – اثر تمرینات منظم استقامتی و بی تمرینی در موش های صحرایی 98564 10.48308/joeppa.2010.98564 FA ولی اله دبیدی روشن معصومه حیدری فیروزجایی Journal Article 2015 05 17 <br />Purpose: The aim of this study was to compare dynamic movement, dynamic stretching and preexercise<br />massage protocols on Explosive power of elite sprinters. Methods: Eighteen volunteer<br />male, selected in dynamic movement, stretch and massage groups randomly. In pretest state,<br />athletes ran ten minutes on treadmill and performed both treadmill and specific warm up for 20<br />minute in post test. Margarya-Kalaman test used before and after (first and tenth minutes) protocols<br />for explosive power measurement. For data analysis both mixed ANOVA with repeated measures<br />and one way ANOVA method were used. Results: Results showed that explosive power in three<br />groups in first minute increased significantly (p<0/05). But this index only in massage was<br />significant in tenth minute (p<0/05). Also, explosive power in between dynamic movement and<br />pre-exercise massage groups in first minute differed significantly (p<0/05). But this index didn’t<br />differ between groups in tenth minutes significantly (p>0/05). Conclusions: Therefore, dynamic<br />stretching and massage were best interventions (warm up protocols) for explosive power in first<br />and tenth minute orderly. <br />power, sprinter. هدف تحقیق: برای مطالعه پاسخ فاز حاد و ظرفیت ضد اکسایشی پس از 8 هفته تمرین استقامتی و 4 هفته بی تمرینی و ارتباط بین آنها، 48 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار 3 ماهه انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی و زیرگرو ه های مربوطه تقسیم شدند. روش تحقیق: پروتکل تمرینی ابتدا به مدت 8 هفته و 5 جلسه در هفته با سرعت 15 تا 22 متر در دقیقه و مدت 25 تا 64 دقیقه اجرا شد. آنگاه پروتکل بی تمرینی به مدت 4 هفته اعمال شد.خون گیری به دنبال 12 ساعت ناشتایی و در پایان هفته های 8 و 12 با شرایط کاملا مشابه انجام شد. ظرفیت ضداکسایشی تام به روش FRAP و a1 آنتی تریپسین به روش نفلومتری اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون های t مستقل، آنالیز واریانس در اندازه گیر یهای مکرر و ضریب همبستگی پیرسون در سطح05/0>P تحلیل شد.نتایج: نتایج نشان داد 8 هفته تمرین باعث افزایش معنی دار ظرفیت ضداکسایشی تام(001/0=P) و کاهش معنی دار a1 آنتی تریپسین (001/0=P)و بی تمرینی منجر به کاهش معنی دار ظرفیت ضداکسایشی تام(003/0=P)) و افزایش معنی دار a1 آنتی تریپسین (002/0=P) در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل شد. به علاوه، بین این شاخ صها ارتباط منفی معنی داری وجود دارد(05/0>P ) نتیجه گیری: بر اساس این یافته ها می توان گفت تمرین منظم ورزشی باعث سازگاری در پاس خهای التهابی می شود که ممکن است با تغییرات تعادل اکسایشی/ ضد اکسایشی به نفع عوامل ضد اکسایشی مرتبط باشد. به علاوه، بی تمرینی م یتواند اثرات ناش ی از تمرین استقامتی را بر شاخ صهای مرتبط با مرحله حاد معکوس نماید. https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98564_f839f8e855486b52f72d40cbbd80b5fd.pdf