دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 5 2 2012 09 22 The effects of Sixteen weeks of selected aerobic training on Serum osteopontin and osteocalcin in sedentary middle-aged women اثر شانزده هفته تمرین هوازی منتخب بر استئوپونتین و استئوکلسین سرمی در زنان میانسال غیرفعال 98702 10.48308/joeppa.2012.98702 FA هاجر عباس زاده صورتی دانشگاه آزاد اسلامی خسرو ابراهیم دانشگاه شهید بهشتی حجت الله نیک بخت دانشگاه آزاد اسلامی Journal Article 2015 06 01   Purpose: The aim of this study was to examine the effects of 16-weeks selective aerobic training on serum osteopontin and osteocalcin in sedentary middle-aged women. Methods: In this semi-experimental study. 16 sedentary middle-aged women (39٫375+3٫667 years) who had no regular physical activity were non-randomly selected as the subjects, randomly divided into experimental (n=9) and control groups (n=7). Fasting blood samples were taken before and after 16 weeks of aerobic training. Aerobic training was performed at an intensity corresponding to 65% to 70% of the subjects' target heart rate for 3 d٫wk and for 16 weeks. Paired t-test was used to determine the differences between before and after training data in each group, and Mann-Whitney test was used to compare data in training and control groups. Statistical significance was set at o≤ 0.05. Results: osteopontin and osteocalcin increased significantly in the experimental group than in the control group after 16 weeks of aerobic training (respectively, p=0٫023 and p=0٫021). In the within-group comparisons, the training group in both indices showed a significant increase (p<0٫05). However, the control group showed no significant changes. Conclusion: It seems that prolonged moderate-intensity aerobic training may be useful for middle-aged women by lifestyle changes aimed at proteins that affect bone density and prevent osteoporosis.   چکیدههدف: هدف تحقیق حاضر، بررسی اثر 16 هفته تمرین هوازی منتخب بر استئوپونتین و استئوکلسین سرمی در زنان میانسال39 سال)، که هیچ گونه /375±3/ غیرفعال بود. روش شناسی: در این مطالعه نیمه تجربی، 16 نفر از زنان میانسال غیر فعال ( 667فعالیت بدنی منظمی نداشتند، بطور انتخابی به عنوان آزمودنیهای تحقیق انتخاب و بطور تصادفی به دو گروه تجربی ( 9 نفر) و کنترل ( 7نفر) تقسیم شدند. نمونههای خونی ناشتایی قبل و بعد از 16 هفته تمرین هوازی جمعآوری شد. تمرینات منتخب هوازی باهمبسته و یومان t شدت 65 تا 70 % ضربان قلب هدف هر فرد، سه جلسه در هفته و به مدت 16 هفته انجام شد. از آزموناستفاده شد. α ≤0/ ویتنی برای مقایسه تغییرات درون گروهی و بین گروهی استئوپونتین و استئوکلسین در سطح معنیداری 05نتایج: نتایج بین گروهی تفاوت معنیداری را در تغییرات استئوپونتین و استئوکلسین گروه تمرین نسبت به گروه کنترل نشان داد (بهدر مقایسههای درون گروهی نیز گروه تمرین در هر دو شاخص افزایش معناداری را نشان داد .(p=0/ و 021 p=0/ ترتیب 023اما گروه کنترل تغییرات معناداری نشان نداد. بحث و نتیجه گیری: به نظر میرسد فعالیت هوازی طولانی مدت با .(p<0/05)شدت متوسط برای تغییر سبک زندگی زنان میانسال با هدف تقویت پروتئینهای مؤثر بر چگالی استخوان و جلوگیری از پوکی استخوانمفید باشد. https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98702_98678f45f44cc39f9c03d4f9040cb3fa.pdf