دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 7 2 2015 02 20 The effect of continuous and interval muscular endurance training on some cardiorespiratory variables and trained runners’ records تاثیر تمرینات تداومی و تناوبی استقامت عضلانی بر برخی متغیرهای قلبی‌ـ تنفسی و رکورد دوندگان تمرین کرده 98721 10.48308/joeppa.2015.98721 FA مهرزاد عبادی قهرمانی داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ واﺣﺪ ﺗﻬﺮان ﻣﺮﮐﺰ بهمن تاروردی زاده داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ واﺣﺪ ﺗﻬﺮان ﻣﺮﮐﺰ مقصود پیری داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ واﺣﺪ ﺗﻬﺮان ﻣﺮﮐﺰ حمید آقا علی نژاد داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ واﺣﺪ ﺗﻬﺮان ﻣﺮﮐﺰ Journal Article 2015 12 09 <br />purpose: This study was designed to investigate the effect of continuous and interval muscular endurance training<br />on some structural and functional cardio respiratory variables and trained runners’ records. Methodology: 27 young<br />men voluntarily participated in this study. After the introduction session, based on the one-mile record, the subjects<br />were randomly assigned to three groups, namely, interval group, continuous group, and control group, with a mean<br />(±SD) (19.89 ± 3.40 yr , 186.04 ± 5.23 cm , 77.97 ± 8.55 kg). In order to measure the structural and functional<br />cardiac variables, two-dimensional and Doppler echocardiograms were used. All The Participants performed the<br />exercises in three sessions per week for 8 weeks. For statistical analysis, a one-way ANOVA and the Bonferroni<br />post hoc test were utilized. Results: The eight- week continuous and interval muscular endurance training had a<br />significant effect on the variables under study (p< 0.05). The results indicated that it had the greatest effect on<br />maximal oxygen consumption, maximum aerobic speed, anaerobic threshold velocity, and left ventricular ejection<br />fraction, and runners’ records in the interval group, and on the stroke volume in the continuous group. With regard<br />to the intra ventricular septum and maximum exhaustion, there was no statistically significant difference among<br />groups. Conclusion: The results indicated that for the purpose of enhancing some variables, which have been<br />strengthened via continuous training, interval training can also be as beneficial.<br /><br /> هدف: هدف از تحقیق حاضر، تعیین تاثیر تمرینات تداومی و تناوبی استقامت عضلانی بر برخی متغیرهای ساختاری و عملکرد قلبی تنفسی و رکورد دوندگان تمرین کرده بود. روش شناسی : 27 مرد جوان بصورت داوطلبانه در تحقیق حاضر شرکت نمودند.آزمودنی پس از جلسه آشنائی، بر اساس رکورد یک مایل و بطور تصادفی در دو گروه تناوبی و تداومی و یک گروه کنترل (سن،40/3±89/19سال؛ قد، 23/5±04/186سانتی متر؛ وزن، 55/8±97/77 کیلوگرم (قرار گرفتند. جهت سنجش متغیرهای ساختاری و عملکردی قلب، از دستگاه اکوکاردیوگرافی دو بعدی و داپلر استفاده شد. کلیه آزمودنی ها به مدت 8 هفته و سه جلسه در هفته در تمرینات حضور یافتند. جهت تجزیه و تحلیل آماری داده ها، ازآزمونهای آنالیز واریانس یکطرفه آنوا وآزمون تعقیبی بانفرونی استفاده شد. نتایج: اجرای هشت هفته تمرینات تداومی و تناوبی استقامت عضلانی، بر متغیرهای تحقیق تاثیر معناداری داشت (05/0>p). نتایج نشان داد که بیشترین تاثیر بر متغیرهای حداکثر اکسیژن مصرفی، حداکثر سرعت هوازی، سرعت درآستانه بی هوازی و درصد کسر تخلیه ای و رکورد دوندگان، مربوط به گروه تناوبی و در خصوص حجم ضربه ای مربوط به گروه تداومی بود. در رابطه با سپتوم بین بطنی و حداکثر زمان رسیدن به واماندگی ،بین گروههای تحقیق اختلاف معنی داری وجود نداشت. بحث و نتیجه گیری : نتایج نشان داد که جهت تقویت برخی متغیرهایی که قبلا از تمرینات تداومی استفاده می شد می توان از تمرینات تناوبی نیز بهره گیری نمود. https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98721_ea2b1be20fdec1fa2fe390be42315d0a.pdf