دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 8 2 2015 11 22 Effect of eight weeks continues and HIIT exercises on VEGF-A and VEGFR-2 levels in stratum, hippocampus and cortex of wistar rat brain تاثیر هشت هفته تمرین هوازی تداومی و تناوبی شدید بر مقادیر VEGF-A و VEGFR-2 بافت مغز موش‌های صحرایی نر ویستار 1213 1221 98757 10.48308/joeppa.2015.98757 FA رسول رضایی داﻧﺸﮕﺎه ﺷﻬﯿﺪﺑﻬﺸتی مریم نورشاهی داﻧﺸﮕﺎه ﺷﻬﯿﺪﺑﻬﺸتی محمد رضا بیگدلی داﻧﺸﮕﺎه ﺷﻬﯿﺪﺑﻬﺸتی فریبا خداقلی داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺷﻬﯿﺪ ﺑﻬﺸﺘﯽ عباس حق پرست داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺷﻬﯿﺪ ﺑﻬﺸﺘﯽ Journal Article 2016 06 19 <br /><br />The purpose of this study was to investigate the effect of eight week continues and HIIT exercise on VEGF-A<br />and VEGFR-2 levels in stratum, hippocampus and cortex of wistar rat brain. Methods: for this purpose, 24<br />wistar rats (age: 9 weeks, weight: 200±20gr) were selected. After one week of familiarization with laboratory<br />environment, they were randomly divided into three groups consisted of: control, continuous training and high<br />intensity interval training. They did continuous and high-intensity interval training for eight-weeks. Twentyfour<br />hours after last section of exercise they sacrificed and sampling of stratum, hippocampus and cortex were<br />performed. Then, for assessment of VEGF-A and VEGFR-2 level, western blot method was used and for<br />statistical analysis of the data's, the one-way ANOVA was used. Data of this study illustrated that VEGF-A<br />protein in the stratum in HIIT and in hippocampus, the continuous training and in the cortex HIIT group was<br />higher than the control group (P< 0/..5). Also VEGFR2 protein in the stratum and hippocampus area in both<br />groups were higher than control group. While this difference was not significant in cortex. The results showed<br />that both continuous and high-intensity interval training can increase the amount of VEGF-A and VEGFR2<br />proteins. Thus HIIT because of the time advantage can<br /><br /> هدف: تحقیق حاضر، بررسی تاثیر هشت هفته تمرین استقامتی در مقایسه با تمرین تناوبی با شدت بالا بر مقادیر VEGF-A و VEGFR2 در سه ناحیه استراتوم، هیپوکامپ و قشر بافت مغز موش صحرایی نر ویستار بود. روش­شناسی: بدین منظور از 24 سر موش نر نژاد ویستار (9 هفته،20±200 گرم) استفاده شد. موش­ها پس از یک هفته آشنایی با محیط آزمایشگاه به روش تصادفی به سه گروه: کنترل (Cont)؛ تمرین تداومی استقامتی؛ تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) تقسیم و پروتکل هشت هفته­ای تمرین تداومی و تناوبی را انجام دادند. 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین حیوانات کشته و نمونه­گیری در سه ناحیه استراتوم، هیپوکامپ و قشر بافت مغز انجام گرفت. میزان پروتئین VEGF-A، VEGFR2 از طریق روش وسترن بلات انجام شد. برای بررسی اختلاف معناداری در مقادیر VEGF-A و VEGFR2در سه گروه از آنالیز واریانس یکطرفه  استفاده شد. یافته­ها: نتایج نشان داد که مقادیر پروتئین VEGF-A در ناحیه استراتوم در گروه HIIT، در ناحیه هیپوکامپ در گروه تمرین تداومی استقامتی و در ناحیه قشر هر در گروه HIIT بیش از گروه کنترل بود (5/0>P). همچنین مقادیر پروتئین VEGFR2 در دو ناحیه استراتوم و هیپوکامپ در هر دو گروه بیش از گروه کنترل بود. در حالی که در ناحیه قشر این تفاوت معنی­دار نبود. نتیجه­گیری: یافته­های پژوهش حاضر نشان داد که هر دو روش تمرین تداومی استقامتی و تناوبی با شدت بالا می تواند باعث افزایش مقادیر پروتئین­های VEGF-A و VEGFR2 گردد . با این حال ورزش تناوبی با شدت بالا به علت مزیت زمانی می­تواند جایگزینی مناسب برای تمرین تداومی استقامتی باشد. https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98757_5e082165b043f3061d5fefb0fd50b4fd.pdf