دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 6 2 2013 04 21 Relationship of VO2reserve with heart rate reserve and rating of perceived exertion in 10-17 years healthy girls and boys رابطه اکسیژن مصرفی ذخیره با ضربان قلب ذخیره و درک از تلاش در دختران و پسران 10 تا 17 ساله سالم 98663 10.48308/joeppa.2013.98663 FA رستم علیزاده دانشگاه شهید بهشتی خسرو ابراهیم دانشگاه شهید بهشتی سجاد احمدی زاد دانشگاه شهید بهشتی فریبرز هوانلو دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2015 05 17   The aim of this study was to investigate the effects of gender and age on relationship between VO2 Reserve (%VO2R) with heart rate reserve (%HRR) and rating of perceived exertion (%RPE) in 10-17 years healthy individuals. Ninety six healthy children and adolescents (Mean+SD, age, 13.5+2.2 years; height, 153.6+12.4 cm; weight, 48.6±13.1 kg) were voluntarily participated in this study. Subjects attended the laboratory in two separate sessions. At the first session resting oxygen consumption (VO2rest), resting HR (HR rest), assessment of body composition and familiarization with testing protocol were carried out and in the second session all subjects performed a graded treadmill ramp protocol. For each subject, resting data, mean of 30 s measurements and maximal VO2, HR and RPE were used to determine two types of linear regression (%VO2R vs. %HRR and %VO2R vs. %RPE) and to calculate slopes and intercepts, Mean and standard error for slope and intercept were calculated and compared with the line of identity (y = x, slope 1, intercept_0). The results showed that there are positive and significant correlations between VO2R% with HRR% (r-0.97) and RPE% (r-0.92). The correlations between VO2R and HRR were 96% and 98% in boys and girls, respectively; while between VO2R and RPE were 90% and 95% in boys and girls, respectively. Gender and age result in significant differences in linear regression for VO2R-HRR in relation to line of identity. Gender has a significant effect on the linear regression relationship for VO2R-%RPE; and age has an effect when the data are adjusted based on the gender. Based on the findings of the present study it could be concluded that in spite of high accuracy for RPE%, in children and adolescents, %HRR compared to RPE% provides more accurate prediction of %VO2R and that both of these variables can be used to prescribe and monitor exercise intensity. The RPE scale is also can be used slightly less accurate than %VO2R to prescribe and monitor exercise intensity. Meanwhile, the precision of these predictions are more accurate in girls than boys.   هدف تحقیق حاضر مطالعه رابطه ٪VO2R با ٪HRR و ٪RPE در افراد 10 تا 17 ساله سالم بود. تعداد 96 کودک و نوجوان سالم (انحراف معیار ± میانگین، سن 2/2±5/13 سال، قد 4/12±6/153 سانتیمتر، وزن1/13± 6/ 48 کیلوگرم) به طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. آزمودنی‌ها دو جلسه به آزمایشگاه مراجعه نمودند. در جلسه اول اندازه گیری VO2rest، HRrest، ارزیابی ترکیب بدنی و آشنا‌سازی با آزمون انجام شد و در جلسه دوم آزمودنی‌ها پروتکل رمپ را بر روی دستگاه تردمیل اجرا کردند. برای هر آزمودنی از داده‌های بدست آمده از حالت استراحتی، میانگین 30 ثانیه ای و حداکثر مقدار متغیرهای VO2، HR و RPE دو رگرسیون خطی (٪VO2R با ٪HRR و ٪RPE) برای محاسبه شیب خط و مقدار ثابت استفاده گردید. میانگین و انحراف استاندارد مقدار ثابت و شیب خط برای هر کدام از دو روش با توجه به مطالعات قبلی نسبت به خط مبنا (x = y ) سنجیده شدند (شیب خط نسبت به یک و مقدار ثابت نسبت به صفر). نتایج آزمون همبستگی نشان داد که بین %VO2R با %HRR (001/0 =p، 97/0=r)و % RPE (001/0 =p، 92/0=r) ارتباط مثبت معنی داری وجود دارد، که این همبستگی برای %VO2R با %HRR در پسران 96 و در دختران 98 صدم و برای %VO2R با % RPE در پسران 90 و در دختران 95 صدم بود. جنسیت و سن باعث تفاوت معنی دار خط رگرسیونی %VO2R - %HRR با خط مبنا می‌شوند. جنسیت بر رابطه خط رگرسیونی %VO2R - %RPE با خط مبنا تأثیر دارد و سن زمانی تأثیر دارد که بر اساس جنسیت تعدیل شود. بر اساس یافته های تحقیق حاضر می‌توان نتیجه گیری نمود که در کودکان و نوجوانان علیرغم دقت بالای ٪RPE، ٪HRR نسبت به ٪RPE پیش بینی دقیق‌تری از ٪VO2R دارد و می‌توان برای تجویز و پایش شدت فعالیت ورزشی از هر دوی آن‌ها استفاده نمود. ضمناً دقت این پیش بینی‌ها در دختران بیشتر از پسران می‌باشد. https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98663_e08e6546ad442fddaa331f3c9444aa4e.pdf

دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 6 2 2013 04 21 Survey of nutritional knowledge, attitudes and practices and its influencing factors in elite athletes of East Azerbaijan province بررسی آگاهی، نگرش و عملکرد تغذیه‌ای و عوامل موثر بر آن در ورزشکاران نخبه‌ی استان آذربایجان‌شرقی 98665 10.48308/joeppa.2013.98665 FA رامین امیر ساسان Journal Article 2015 05 17 Survey of nutritional knowledge, attitudes and practices and its influencing factors in elite athletes of East Azerbaijan province   Introduction: The nutritional status of an athlete is a major determinant of health, fitness and sports performance, so the purpose of this study was to Investigation of nutritional knowledge, attitudes and practices and its influencing factors in elite athletes of East Azerbaijan province. Methods: In this study, 240 male and female athletes were assessed. Method of collecting data was a KAP questionnaire with 4 parts filled out by interview. In part one, demographic characteristics and in the following sections, nutritional knowledge, attitudes and practices level of athletes was studied. One-Sample T test, Pearson correlation coefficient, multivariate Regression, Independent sample t-test and one way ANOVA were used for analysis. Results: The results showed that athletes had a moderate knowledge and practices but their nutritional attitudes were relatively low. Nutritional knowledge, attitudes and practices of athletes were significantly lower than other major (p<0.05). Also there was a significant positive correlation between nutritional knowledge, attitudes and practices (p<0.05). Age, sex and educational level were influencing factors on knowledge and practice. Conclusion: The data indicate that nutritional status of athletes of East Azerbaijan province were moderate or relatively low. All of the athletes, in particular, men and teens need more theoretical and applied nutritional education.   هدف تحقیق: وضعیت تغذیه‌ای یکی از مهمترین عوامل تعیین کننده‌ی سلامتی، آمادگی و عملکرد ورزشی ورزشکاران است لذا هدف این مطالعه بررسی آگاهی، نگرش و عملکرد تغذیه‌ای و عوامل موثر بر آن در ورزشکاران نخبه‌ی استان آذربایجان‌شرقی بود. روش تحقیق: در این پژوهش، 240 مرد و زن ورزشکار به روش انتخابی هدفدار برگزیده و با روش توصیفی-پیمایشی مورد ارزیابی قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده‌ها، پرسشنامه‌ی KAP (شامل 4 بخش) بود که به طریقه‌ی مصاحبه تکمیل شد. در بخش اول، اطلاعات جمعیت شناختی و در سایر بخش‌ها، میزان آگاهی، نگرش و عملکرد تغذیه‌ای ورزشکاران بررسی شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون‌های t تک نمونه‌ای، ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیره، t مستقل و تحلیل واریانس یک راهه استفاده شد. نتایج: یافته‌ها نشان داد که ورزشکاران آگاهی و عملکرد تغذیه‌ای متوسطی داشتند اما نگرش تغذیه‌ای آنان نسبتاً ضعیف بود. در این بین، آگاهی، نگرش و عملکرد تغذیه‌ای ورزشکاران به طور معنی‌داری از حد مطلوب پائین‌تر بود (05/0>p). همچنین، رابطه‌ی مثبت و معنی‌داری بین آگاهی، نگرش و عملکرد تغذیه‌ای وجود داشت(05/0>p). در این بین سن، جنسیت و میزان تحصیلات عوامل موثر بر آگاهی و عملکرد تغذیه‌ای بودند. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که وضعیت تغذیه‌ای ورزشکاران استان آذربایجان شرقی در حد متوسط یا نسبتاً ضعیف بوده و همه‌ی ورزشکاران به ویژه ورزشکاران مرد و نوجوان نیاز مبرم به آموزش‌های نظری و کاربردی تغذیه‌ای دارند. https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98665_d1553bbdc23e7fc1e612fc4021d2d3a7.pdf

دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 6 2 2013 04 21 Effect of exercise order of resistance exercise on serum cellular damage enzymes in untrained men تأثیر ترتیب حرکات طی فعالیت مقاومتی بر شاخصهای آنزیمی آسیب سلولی سرم در مردان تمرین نکرده 98667 10.48308/joeppa.2013.98667 FA کمال عزیز بیگی 0000-0002-5963-2323 فردین کلوندی محسن عصارزاده نوش آبادی Journal Article 2015 05 17   Background and Objective: The exercise order refers to the sequence of resistance exercises in a training session. The objective of this study was to investigate the influence of different resistance exercise execution orders on the Creatine kinase (CK) and Lactate dehydrogenase (LDH) changes. Materials and Methods: For this aim, 20 untrained men were randomly assigned into two groups, with large and progressed toward small muscle group exercises (LSM; n-10) while another started with small and advanced to large muscle group exercises (SLM; n=10). LSM performed resistance exercise with bench press, lat pull down, triceps machine, and biceps barbell, respectively. SML performed exercises, inversely. Venous blood samples were drawn pre- exercise, immediately after the exercise, 24th and the 48th of post-exercise. Results: Results showed that in both group CK (P=0.001) and LDH (P=0.001) increase enzymes levels after 24 h exercise, and this increasing continued for 48 hr after exercise. However, there is no significant difference between resistance exercise xtime in any point time in CK and LDH (P>0.05). Conclusion: Generally, it can be said that exercise order of resistance exercise with large and progressed toward small muscle groups/ or inverse could not be main factor on cellular damage.   هدف: ترتیب حرکات به توالی انجام حرکات طی جلسه تمرنیات مقاومتی اشاره می کند. هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر ترتیب انجام حرکات متعاقب دو فعالیت مقاومتی بر تغییرات آنزیم کراتین کیناز (CK) و لاکتات دهیدروژناز (LDH) بود. روش شناسی: به همین منظور تعداد 20 آزمودنی بدون سابقه تمرین مقاومتی و به طور داوطالبانه در تحقیق شرکت کردند و به طور تصادفی در یکی از دو گروه حرکت از عضلات بزرگ به کوچک (, LSM10= n) و گروه دوم حرکات عضلات کوچک به بزرگ (, SLM10= n) قرار گرفتند. گروه LSM فعالیت مقاومتی را به ترتیب حرکات پرس سینه، کشش قرقره، پشت بازو با قرقره و جلو بازو با هالتر انجام دادند در حالیکه SLM حرکات را به ترتیب معکوس انجام دادند. نمونه گیری خون قبل از شروع فعالیت، بلافاصله، 24 و 48 ساعت بعد از آن نیز دنبال شد. نتایج: نتایج نشان داد که در هر دو گروه (001/0= P) CK و (001/0= P) LDH 24 ساعت بعد از فعالیت به طور معنی داری افزایش یافت و این افزایش تا 48 ساعت بعد از تمرین تداوم داشت (001/0= P). با وجود این در نوع فعالیت مقاومتی × زمان بین هیچکدام از متغیرهای مورد نظر تفاوت معنی داری دیده نشد (05/0 https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98667_ec786081047f5cc7631ea22d7558de74.pdf

دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 6 2 2013 04 21 Effect of one period of high-intensity interval training (HIIT) onserum apelin and insulin resistance index in overweight women تأثیر یک دوره تمرینات تناوبی شدید بر سطح سرمی اپلین و شاخص مقاومت به انسولین زنان دارای اضافه وزن 98669 10.48308/joeppa.2013.98669 FA هاجر فاضلی داﻧﺸﮕﺎه ﺧﻮارزمی حمید رجبی داﻧﺸﮕﺎه ﺧﻮارزمی سیدرضا عطارزاده حسینی داﻧﺸﮕﺎه ﻓﺮدوﺳﻲ مشهد هاشم خدادادی داﻧﺸﮕﺎه ﺧﻮارزمی Journal Article 2015 05 17   Purpose: Apelin is one of the adipokines that reduce insulin resistance. The purpose of this study was to determine changes in serum level of apelin, insulin, glucose, also insulin resistance and insulin sensitivity index after weeks of high intensity interval training (HIIT) in overweight women. Methodology: overweight women (BMI between ° to 9,9 kg/m), with a mean (±sd) age of 9,00 (±,VA) years, divided into control and HIIT groups randomly. Training group performed * training sessions over A weeks. Each session consisted of \x\'s intervals running at % of their maximal aerobic speed, separated by \'s of recovery. Serum levels of apelin, insulin and glucose was measured before and h after last session. Insulin resistance and insulin sensitivity index was calculated by equation. Statistical analysis was done by paired and independent t-test and P < .,. was considered as significant. Result: Eight weeks of HIIT don't have any significant impact on variables (P >,·°). Conclusion: HIIT don't have any effect on serum Apelin levels and is not recommended for insulin resistance improvement in overweight women. Although with the low and inconsistent studies in this area, more researches is needed.   هدف: اپلین یکی از آدیپوکاین‌هایی می‌باشد که از بافت چربی ترشح و موجب کاهش مقاومت انسولین می‌شود. با توجه به نقش ورزش بر مقاومت انسولین ، هدف این تحقیق مشاهده تغییرات سرمی اپلین، گلوکز، انسولین، مقاومت به انسولین و حساسیت انسولینی بعد از هشت تمرین تمرین تناوبی شدید در زنان دارای اضافه وزن بود. روش‌شناسی: آزمودنی‌های این تحقیق شامل 40 نفر‌ از زنان دارای اضافه‌وزن (شاخص توده بدن بین 25 تا 9/29 کیلوگرم بر مترمربع) با میانگین سنی 78/3± 55/29 سال بودند که به صورت تصادفی به دو گروه تمرین تناوبی شدید و کنترل تقسیم بندی شدند. تمرین به این صورت بود که آزمودنی‏ها در هر جلسه، 12 وهله‌ی 30 ثانیه ای شامل 15 ثانیه دویدن با 120 درصد حداکثر سرعت هوازی خود و 15 ثانیه استراحت را انجام دادند. این پروتکل 3 جلسه در هفته، به مدت 8 هفته انجام شد. سطوح سرمی اپلین، انسولین و گلوکز قبل و 48 ساعت بعد از تمرین اندازه‌گیری شد. شاخص مقاومت و حساسیت انسولین نیز از طریق معادله محاسبه گردید. تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها نیز با استفاده از آزمون تی مستقل و وابسته در سطح معنی داری 05/0>P صورت گرفت. نتایج: اجرای هشت هفته تمرین تناوبی شدید باعث هیچ‌گونه تغییر درون‌گروهی و بین‌گروهی معنی‌داری در متغیرهای مورد بررسی نشد (05/0≤P). بحث و نتیجه‌گیری: انجام تمرین تناوبی شدید با حجم کم تاثیری بر میزان اپلین سرم نداشته و برای بهبود مقاومت انسولینی زنان دارای اضافه وزن توصیه نمی شود، گرچه با توجه تحقیقات کم و متناقض در این زمینه نیاز به مطالعات بیشتری احساس می-شود. https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98669_069cfee54572c6a08c2a111242672aeb.pdf

دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 6 2 2013 04 21 The interactional effect of omega-3 supplement and aerobic training on the Chemerin, CRP and TNFa levels in obese inactive women تاثیر تعاملی امگا-3 و تمرین هوازی بر سطوح کمرین، CRP و TNF-∝ در زنان چاق غیر فعال 98671 10.48308/joeppa.2013.98671 FA طیبه محمدی خو دانشگاه آزاد اسلامی خسرو ابراهیم دانشگاه شهید بهشتی حجت اله نیک بخت دانشگاه آزاد اسلامی Journal Article 2015 05 17 Purpose: The aim of this study was to examine the interactional effect of omega-3 supplement and progressive aerobic training on the Chemerin, C reactive protein (CRP) and tumor necrosis factor alpha (TNFα) levels in obese inactive women. Methods: In this semi-exprimental study, 32 obese inactive women (age 36 ± 3 yr, body mass index 35.52± 5.23 kg/m3) who had no regular physical activity were selected as the subjects and randomly divided into four groups of 8: training (T), training - omega (T-OM), omega (OM) and control (C). The subjects in group T and T-OM were performed progressive aerobic training at an intensity corresponding to 60% to 80% of the subjects' maximum heart rate for 3 d/wk and for 12 weeks. The subjects in group T-OM and OM every week 7 omega-3 capsules, each containing 1000 mg omega-3 and subjects in group T and C were taking placebo during the same period. Fasting blood samples were taken before and after 12 weeks of aerobic training and Supplementation. Results of two-way ANOVA demonstrated the interactional effect of exercise - omega on the levels chemerin, CRP and TNF-a are significant (as follows: P-0/010, P-0/002, P-0/025) and the combined intervention of exercise - omega leads to further reduction of these variables compared with the effect of exercise and omega separately in obese women. Conclusion: progressive aerobic training combined omega-3 supplementation may ;with decrease fat mass and inhibiting the production of inflammatory processes upstream Including reduced macrophage infiltration; leading to a further Reduction of chemerin, CRP and TNF-α in Obese inactive women.   هدف: هدف تحقیق حاضر، بررسی تاثیر تعاملی امگا-3 و تمرین هوازی فزاینده بر سطوح کمرین، پروتئین واکنشگر C (CRP) و فاکتور نکروز دهنده ی تومور آلفا ((TNF-∝ در زنان چاق غیر فعال بود. روش شناسی: در این مطالعه نیمه تجربی، 32 نفر از زنان چاق غیر فعال (سن 3 ± 36 سال و شاخص توده بدن 5.23 ± 35.52 kg/m2)، که هیچ گونه فعالیت بدنی منظمی نداشتند، به عنوان آزمودنی های تحقیق انتخاب و به طور تصادفی در چهار گروه 8 نفری: تمرین (T)، تمرین - امگا (T-OM)، امگا (OM) و کنترل (C) تقسیم شدند. آزمودنی‌های گروه T و T-OM تمرینات هوازی فزاینده را با شدت 60 تا 80% حد اکثر ضربان قلب هر فرد، سه جلسه در هفته و به مدت 12 هفته انجام دادند. همچنین آزمودنی های گروه T-OM و OM، هر هفته 7 کپسول هر کدام حاوی هزار میلی گرم امگا-3 و آزمودنی های گروه T و C نیز در همین مدت دارو نما مصرف کردند. نمونه های خونی ناشتایی قبل و بعد از 12 هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل جمع آوری شد. نتایج آزمون آماری تحلیل واریانس دو راهه نشان داد اثر تعاملی تمرین- امگا بر سطوح کمرین، CRP و TNF-∝ معنادار است (به ترتیب: 0/010P=، 0/002 P=، 0/025P=) و مداخله ی توام تمرین- امگا منجر به کاهش بیشتر این متغیرها در مقایسه با اثر تمرین و امگا به صورت مجزا در زنان چاق می شود. بحث و نتیجه گیری: تمرین هوازی فزاینده به همراه مصرف مکمل امگا-3 ممکن است ؛با کاهش توده چربی و مهار روندهای بالا دست تولید عوامل التهابی، از جمله کاهش نفوذ ماکروفاژها؛ منجر به کاهش بیشتر کمرین،CRP و TNF-∝ در زنان چاق غیر فعال شود. https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98671_9ef1760467d4bb0d33c06bb8f82dee0a.pdf

دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 6 2 2013 04 21 Prediction of anaerobic capacity from lactate kinetics during constant supramaximal test تعیین ظرفیت بی هوازی با استفاده از کینتیک لاکتات خون در خلال فعالیت فرابیشینه یکنواخت 98673 10.48308/joeppa.2013.98673 FA روح الله نیکویی دانشگاه شهید باهنر کرمان مجید نظری دانشگاه شهید باهنر کرمان حمید معرفرتی دانشگاه شهید باهنر کرمان Journal Article 2015 05 17     Purpose: The aim of present study was to investigate the prediction of anaerobic capacity from lactate kinetic during supramaximal exercise. Methods: Fifteen active males with average values of age 22 ± 3.64 and weight 74 5.74 performed an incremental test for Pax determination, a constant supramaximal test with %110 of their Pmax and Wingate anaerobic test as the reference test in three separated sessions. Blood lactate concentration was measured before starting test, every minute during the test, immediately after exercise, and during recovery period at intervals 3, 6, and 9 min. Lactate changes (A La), time constant of lactate changes (A TLa), maximum lactate accumulation (Lamax) were calculated from lactate-time graph by Microcal Origin software. The relationship between variables was measured by Pearson correlation test and multiple regression analysis was used for ability of prediction. Results: Significant correlation was found between Lamax (P<0.05), ALa (P<0.01), ATLa (P<0.01) during the supramaximal test and ATLa (P<0.01), Lamax (P<0.01) during recovery period with anaerobic capacity. Anaerobic capacity was predictable from lactate kinetic parameters during supramaximal test (r^{2}=0.71 P<0.01) the prediction was not possible from these parameters during test and recovery period from it (r^{2}=0.40, P<0.01) . Conclusion: In summary, our results showed that lactate kinetic parameters during supramaximal test can be used for prediction of anaerobic capacity.   هدف: هدف از تحقیق حاضر تعیین ظرفیت بی هوازی با استفاده از کینتیک لاکتات خون در خلال فعالیت فرابیشینه یکنواخت بود. روش تحقیق: 15 آزمودنی مرد فعال با میانگین سن 64/3±22 سال و وزن 74/ 5±74 کیلوگرم در سه جلسه مجزا یک آزمون فزاینده استاندارد جهت تعیین Pmax، یک آزمون فرابیشینه یکنواخت با Pmax110% و آزمون وینگیت را به عنوان آزمون مرجع انجام دادند. در خلال انجام آزمون هر دقیقه یک بار، بلافاصله بعد از تمرین و در دقایق 3، 6 و 9 مرحله ی ریکاوری لاکتات خون اندازه گیری شد. تغییرات لاکتات (ΔLa)، دامنه ی زمانی تغییرات لاکتات (ΔTLa) و حداکثر لاکتات تحمل شده(Lamax)، یکبار در حین تمرین و بار دیگر در مجموع دوره ی تمرین و ریکاوری، بوسیله نرم افزار Microcal Origin از نمودار غلظت لاکتات – زمان استخراج گردید. جهت تعیین توانایی پیش بینی از آنالیز رگرسیون چند گانه استفاده شد. نتایج: بین Lamax ( 05/0 P < , 62/. = r)، ΔLa (1/0 P < , 79/. = r) و ΔTLa ( 01/0 P < , 67/. = r) در حین تمرین و Lamax ( 01/0 P < , 7/. = r) و ΔLa مجموع دوره ی فعالیت و ریکاوری ( 01/0 P < , 61/. = r) با ظرفیت بی هوازی ارتباط معنادار بدست آمد. امکان پیش بینی ظرفیت بی هوازی با استفاده از شاخص‌های کینتیک لاکتات در حین فعالیت فرابیشینه (01/0 > P , 71/0 = r2 ). وجود داشت. امکان پیش بینی در مجموع فعالیت فرابیشینه و دوره ی ریکاوری بعد آن وجود نداشت. بحث و نتیجه گیری: بطور خلاصه نتایج تحقیق حاضر نشان داد که مولفه‌های کینتیک لاکتات در حین فعالیت فرابیشینه می تواند ظرفیت بی هوازی را پیش بینی کنند. https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98673_9f5e0bc9e8d6bbd48db12dd7985eccd9.pdf

دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 6 2 1392 02 01 Effects of acute circuit resistance exercise on plasma myogenin and myostatin levels تأثیر یک جلسه فعالیت مقاومتی دایره‌ای برسطح میوژنین و میوستاتین پلاسما 98675 10.48308/joeppa.1392.98675 FA مجتبی صالح پور دانشگاه شهید بهشتی مریم نورشاهی دانشگاه شهید بهشتی رویا طهماسبی دانشگاه رازی کرمانشاه رستم علیزاده دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 1394 02 27   Purpose: Myogenin is a important member of MRFs families that plays a role in muscular hypertrophy. The purpose of this study was to investigate effects of acute circuit resistance exercise on plasma myogenin and myostatin levels. Methodology: twelve subjects with mean ± SD; age 22.1±2.1 yrs, height 176.2±6.5 cm and weight 69.0-8.2 kg had been examined. After familiarization sessions and determining of maximal strength (1-RM), all subjects completed circuit resistance exercise trails at an intensity corresponding to 55% of 1-RM. The resistance exercise protocols consist 3 sets of 15 repetition and 2mins rest between circuits. With one week interval all subject participated in control session. After 8-10h fasting four blood samples were obtained before exercise, immediately after exercise, 1h recovery and next day in exercise session and same time in control session from anticubital vein, and analyzed for myogenin and myostatin. To determine the effect of resistance exercise on factors repeated measure ANOVA(2×4) had been used. Results: Data analysis revealed that myogenin levels were significantly higher in exercise session than control (P<0٫05). There were statistically significant interaction between time and exercise in myogenin (P<0٫05) and its levels after resistance exercise were significantly greater than other times. There were statistically significant interaction between time and exercise in myostatin and its levels after 24 hours were significantly lower than immediately and 1 hour after exercise (P<0٫05). Conclusion: The results of this study show that circuit resistance exercise is strong stimulus for the transient increase in plasma myogenin and decrease myostatin levels. Thus, this kind of exercise can be a stimulus for muscular hypertrophy. In regard to importance of myogenin and myostatin in the growth of muscle tissue, its suggested that future research evaluated effects of circuit resistance exercise or training on myogenin and myostatin gene expression.   هدف: رشد و هایپرتروفی عضلانی، تحت تأثیر عوامل مختلف از جمله عوامل تنظیمی میوژنیک1 و عامل تغییر شکل رشدی بتا2 قرار می‌گیرند. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر یک جلسه فعالیت مقاومتی دایره‌ای بر سطح میوژنین و میوستاتین پلاسما بود. روش‌شناسی: دوازده مرد جوان سالم (انحراف معیار± میانگین؛ سن 1/2±1/22 سال، قد 5/6±2/176 سانتی‌متر و وزن 2/8±0/69 کیلوگرم) پس از آشناسازی و تعیین 1-RM در یک جلسه فعالیت و یک جلسه کنترل شرکت نمودند. در جلسه فعالیت افراد با شدت 55 درصد 1-RM و سه ست با 15 تکرار و دو دقیقه استراحت بین هر چرخه را اجرا نمودند، اجرای دو جلسه فعالیت مقاومتی و کنترل به فاصله یک هفته انجام شد. قبل از فعالیت، پس از فعالیت، یک ساعت ریکاوری و صبح روز بعد نمونه خونی در حالت ناشتا گرفته شد و برای اندازه‌گیری میوژنین و میوستاتین به روش الایزا مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس مکرر( 4×2) نشان داد که مقادیر میوژنین در جلسه فعالیت به طور معنی‌داری بالاتر از جلسه کنترل بود (05/0< P). مقدار میوژنین پس از فعالیت به طور معنی‌داری بیشتر از سایر زمان‌ها بود (05/0< P). تعامل زمان و فعالیت بر مقدار میوژنین تأثیر معنی‌داری داشت (05/0< P). تعامل زمان و فعالیت بر مقدار میوستاتین اثر معنی‌داری داشت (05/0< P). مقدار میوستاتین 24ساعت پس از فعالیت به طور معنی‌داری کمتر از بلافاصله بعد فعالیت و قبل از فعالیت (05/0< P) بود. نتیجه-گیری: با توجه به یافته‌های تحقیق حاضر فعالیت مقاومتی دایره‌ای محرک قوی و اثر گذار بر میوژنین و میوستاتین پلاسما می-باشد. بنابراین این نوع فعالیت می‌تواند به عنوان محرکی برای هایپرتروفی عضلانی در نظر گرفته شود. با توجه به اهمیت میوژنین و میوستاتین در رشد بافت عضلانی پیشنهاد می‌شود تحقیقات بعدی در زمینه تأثیر فعالیت یا تمرین مقاومتی دایره‌ای بر بیان ژن میوژنین و میوستاتین عضله انجام شود. https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98675_ca1eed227b16b5f11c575c93ce4f2a25.pdf

دانشگاه شهید بهشتی نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی 2676-3710 6 2 2013 04 21 Designing and validity anaerobic specific power test for basketball, based on rast طراحی و اعتباریابی آزمون توان بی هوازی ویژه بسکتبال بر مبنای آزمون رست 98677 10.48308/joeppa.2013.98677 FA مسلم یوسفی دانشگاه خوارزمی محمدرضا دهخدا دانشگاه خوارزمی ندا خالقی دانشگاه خوارزمی Journal Article 2015 05 17   The purpose of this study was to survey validity of designed test for measurement of anaerobic power in kharazmi university basketball players on the base of running test(RAST). 14 basketball players (age= 22٫43±2٫17 year, height=75٫17 9٫5cm, weight 69٫05±9٫48kg, BMI=22٫21±2٫43kg٫m) were participated in this study. Mean, maximum, and minimum of anaerobic power and fatigue indices have been assessed by both tests. in order to analys the correlation between power indices and physiological indices (blood lactate and heart rate), person correlation had been used also t-test used to compare tests in physiological indexes. differences between (physiological) blood lactate and heart rate in both tests assessed. The result indicated that there was a significant correlation between maximum, mean, and minimum of power(r-0٫577 p-0٫031, r-0٫749 p-0٫001, r-0٫621 p-0٫018) and was no significant correlation between fatigue indices obtained by designed test and RAST test(r-0٫014). The result showed that there was no a significant correlation between heart rate immediately after doing both tests(r-0٫237). There was no significant difference between heart rate immediately after doing both testes(p=0٫432). There was significant correlation between blood lactate after 2 min of doing both test (r-0٫744,p-0٫002).   این تحقیق به منظور تعیین اعتبار آزمون طراحی شده برای اندازه گیری توان بی هوازی بازیکنان بسکتبال(BAST)1 بر مبنای آزمون دویدن سرعت بی هوازی ((RAST2 انجام شد. آزمودنی های این تحقیق شامل 14 نفر از بازیکنان بسکتبال( میانگین قد، وزن، سن، درصد چربی و BMI آزمودنی‌ها به ترتیب 5/9± 75/176سانتیمتر، 48/9±05/69 کیلوگرم، 17/2±43/22سال، 20/6 ± 39/15درصد، 43/2± 21/22 کیلو گرم بر متر مربع ) تیم دانشگاه خوارزمی تهران بودند که حداکثر، میانگین، و حداقل توان وشاخص خستگی پس از اجرای آزمون رست و آزمون طراحی شده جدید بسکتبال محاسبه گردید. همچنین میزان لاکتات خون بعد از گذشت 2 دقیقه و ضربان قلب بلافاصله پس از اجرای آزمون ها اندازه گیری شد. پس از اطمینان از نرمال بودن متغیرهای آماری برای بررسی میزان همبستگی بین شاخص های توان و شاخص های فیزیولوژیکی (لاکتات خون و ضربان قلب) دو آزمون از ضریب همبستگی پیرسون استفاده گردید. نتایج نشان داد بین حداکثر، میانگین، حداقل توان به دست آمده از آزمون طراحی شده و آزمون رست همبستگی معنی داری وجود دارد(577/0=r 031/0p= ، 749/0 r=001/0=p ، 621/0= r018/0=p)، ولی بین شاخص خستگی دو آزمون همبستگی معنی داری مشاهده نشد(014/0r= ). همچنین بین لاکتات خون در زمان (2 دقیقه) پس از اجرای آزمون ها همبستگی معنی داری وجود داشت (744/0= ,r002/0=p )، اما در میزان ضربان قلب بلافاصله بعد از اجرای دو آزمون همبستگی معنی داری مشاهده نشد(237/0=r ). بین میانگین ضربان قلب بلافاصله پس از اجرای آزمون ها تفاوت معنی داری مشاهده نشد( 432/0p= )، همینطور بین میانگین لاکتات دو آزمون تفاوت معنی داری مشاهده نشد(298/0p=). بنابراین آزمون طراحی شده با توجه به آزمون رست آزمونی معتبر جهت اندازه‌گیری توان بی هوازی بازیکنان بسکتبال می باشد. https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98677_6186d0f79445fcd7281cc1e719348531.pdf