نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی

نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی

بهینه‌سازی هایپرتروفی عضلانی از طریق پروتکل ترکیبی میورپس و مقاومتی سنتی: نقش میانجی‌گری فولستاتین و مایوکاین‌ها

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان
1 دانشکده علوم ورزش، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزش دانشکده علوم ورزشی دانشگاه گیلان رشت ایران
3 دانشکده علوم ورزش، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 دانشکده علوم ورزش، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران
چکیده
زمینه و هدف: برای یافتن اثرگذاری تمرینات جدید مقاومتی از جمله میورپس بر هایپرتروفی در مقایسه با سایر تمرینات سنتی، بهتر است که از نظر تعادل دو هورمون فولستاتین و میوستاتین بررسی شود. از آن‌جا که تحقیقات کمی در مورد سیستم تمرینی میورپس از نظر هورمونی انجام شده است و همچنان ابهاماتی درباره آن در مقایسه با سیستم سنتی وجود دارد، لذا در همین راستا تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر تمرین مقاومتی به روش میورپس، سنتی و ترکیب آن‌ها بر هایپرتروفی و قدرت عضلانی، سطوح پلاسمایی فولستاتین و میوستاتین مردان تمرین کرده بود.
مواد و روش‌ها: 30 مرد (سن: 20-30 سال) که سابقه حداقل یک سال تمرین مقاومتی داشتند، انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به طور تصادفی به سه گروه (10 نفر) تقسیم شدند: میورپس (MT)، سنتی (TT) و ترکیبی Hybrid Training Group (HT)، تمرین مقاومتی 3 روز در هفته به مدت 10 هفته انجام شد. شدت تمرین در هر سه گروه برای هفته اول تا چهارم 75 درصد یک تکرار بیشینه، هفته پنجم تا هفتم 80 درصد یک تکرار بیشینه و هفته هشتم تا دهم 85 درصد یک تکرار بیشینه بود. سطح فولستاتین، میوستاتین پلاسما و همچنین سطح مقطع عضلات راست رانی، پهن خارجی و دو سربازو با آلتراسوند اندازه‌گیری شد. همچنین قدرت بیشینه عضلات سینه و پا نیز مورد ارزیابی قرار گرفت. داده‌ها با نرم افزار SPSS 27 در سطح معناداری P<0.05 آنالیز شدند. نمودارها توسط نرم افزار GraphPadPrism10 ترسیم شدند.
نتایج: کاهش معنادار فولستاتین (033/0=P) در گروه MT در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون و افزایش معنادار فولستاتین؛ در گروه HT (027/0=P) و TT (005/0=P) در مقایسه با MT مشاهده شد. در متغیر سطح مقطع عضله دو سر بازو، افزایش معنادار در گروه HT در مقایسه با MT (025/0=P) و در متغیر سطح مقطع عضله راست رانی، افزایش معنادار؛ در گروه ترکیبی در مقایسه با TT (036/0=P) دیده شد. . افزایش معنادار در قدرت عضله سینه در گروه MT در مقایسه با TT (002/0=P) مشاهده شد. . پس از بررسی زمان های پیش-پس‌آزمون در هر گروه؛ افزایش معنادار سطح مقطع عضله دو سر بازو و عضله راست رانی، قدرت پا و سینه مشاهده شد (001/0=P).
نتیجه‌گیری:. میورپس به دلیل بار تمرینی بالا می‌تواند در دوره‌های تمرینی کوتاه‌تر (کمتر از 10 هفته) استفاده شود و اگر از این نوع سیستم تمرینی در دوره‌های تمرینی طولانی مانند 10 هفته استفاده شود می‌بایست با سیستم تمرین سنتی ترکیب شود تا نتایج مطلوب برای ورزشکار به همراه داشته باشد. .
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

Optimization of Muscle Hypertrophy Through a Combined Myorps and Traditional Resistance Protocol: The Mediating Role of Follistatin and Myokines

نویسندگان English

Sima Bigdeli 1
payam saidie 2
Hamid Arazi 3
Hamid Rajabi 4
1 Faculty of Sport Sciences, University of Guilan, Guilan, Iran
2 Exercise Physiology faculty, University of Guilan, Rasht, IRAN
3 Faculty of Sport Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
4 Faculty of Sport Sciences, Kharazmi University of Tehran, Tehran, Iran
چکیده English

Background and Objective: To find the effect of new resistance training, including Myostatin, on hypertrophy compared to other traditional exercises, it is better to examine the balance of the two hormones folstatin and myostatin. Since little research has been done on the Myostatin training system in terms of hormones and there are still uncertainties about it compared to the traditional system, therefore, in this regard, the present study aimed to investigate the effect of resistance training using the Myostatin, traditional and their combination methods on hypertrophy and muscle strength, plasma levels of folstatin and myostatin in trained men.
Materials and Methods: 30 men (age: 20-30 years) who had a history of resistance training for at least one year were selected. Participants were randomly divided into three groups (10 people): Myostatin (MT), traditional (TT) and hybrid training group (HT). Resistance training was performed 3 days a week for 10 weeks. The training intensity in all three groups was 75% of one repetition maximum for weeks 1 to 4, 80% of one repetition maximum for weeks 5 to 7, and 85% of one repetition maximum for weeks 8 to 10. Plasma folstatin and myostatin levels, as well as the cross-sectional area of ​​the rectus femoris, vastus lateralis, and biceps brachii muscles, were measured by ultrasound. Maximum strength of the chest and leg muscles was also evaluated. Data were analyzed with SPSS27 software at a significance level of P<0.05. Graphs were drawn with GraphPadPrism10 software.
Results: A significant decrease in folstatin (P=0.033) in the MT group at the post-test compared to the pre-test and a significant increase in folstatin; was observed in the HT (P=0.027) and TT (P=0.005) groups compared to MT. In the variable of biceps cross-sectional area, a significant increase was seen in the HT group compared to MT (P=0.025) and in the variable of rectus femoris cross-sectional area, a significant increase was seen in the combined group compared to TT (P=0.036). A significant increase in chest muscle strength was observed in the MT group compared to TT (P=0.002). After examining the pre-post test times in each group; a significant increase in the cross-sectional area of ​​biceps and rectus femoris, leg and chest strength was observed (P=0.001).
Conclusion:. Due to the high training load, Myorps can be used in shorter training periods (less than 10 weeks), and if this type of training system is used in long training periods such as 10 weeks, it should be combined with a traditional training system to bring desirable results for the athlete.

کلیدواژه‌ها English

Myorps
Traditional
Follistatin
Myostatin
Hypertrophy

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 31 خرداد 1405

  • تاریخ دریافت 03 اردیبهشت 1405
  • تاریخ بازنگری 20 خرداد 1405
  • تاریخ پذیرش 31 خرداد 1405
  • تاریخ اولین انتشار 31 خرداد 1405
  • تاریخ انتشار 31 خرداد 1405