نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی

نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی

تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید در برخی هپاتوکاین‌های کبدی FGF21، ANGPTL6 و HFREP1 در بافت کبد موش‌های مبتلا به دیابت نوع 2

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
چکیده
زمینه و هدف: دیابت نوع دو یکی از شایع‌ترین اختلالات متابولیک در جهان است که به‌دلیل عوارض مزمن و چندعاملی خود، به یک چالش مهم سلامت عمومی تبدیل شده است. این بیماری با اختلال عملکرد کبد و افزایش خطر بروز بیماری‌های کبدی همراه بوده و بار قابل‌توجهی بر نظام‌های سلامت تحمیل می‌کند. لذا هدف این پژوهش بررسی تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید HIIT بر برخی هپاتوکاین‌های کبدی در بافت کبد موش‌های مبتلا به دیابت نوع 2 می‌باشد.
مواد و روش‌ها: در این پژوهش تجربی تعداد 20 سر موش آزمایشگاهی نر بالغ نژاد NMRIهشت هفته‌ای با میانگین وزنی 22/3±26 گرم به‌ طور تصادفی ساده به چهار گروه سالم ‌تمرین، سالم‌ کنترل، دیابت‌ تمرین ودیابت ‌کنترل تقسیم شدند (5 سر موش در هر گروه). دیابت در گروه‌های دیابتی به‌ روش 5 هفته رژیم غذایی پرچرب (HFD) و یک دوز تزریق درون صفاقی STZ القاء گردید. و در نهایت موش‌هایی که قند خون ناشتای آن‌ها بالای 126 بود به‌عنوان موش‌های دیابتی درنظر گرفته شدند و به صورت تصادفی در دو گروه دیابتی تمرین و دیابتی کنترل تقسیم شدند. سپس گروه‌های سالم و دیابتی تمرینی برنامه فعالیت HIIT را به مدت هشت هفته با شدت Vmax %60-90 و 5 روز در هفته (با افزایش تدریجی از 10 تناوب در هفته اول به 13 تناوب درهفته هشتم به صورت 2:2) انجام دادند. ۴8 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین و پس از بی‌هوشی، تحت شرایط استریل، خون و بافت کبد جدا شد و میزان بیان ژن‌های FGF21، ANGPTL6 و HFREP1 با استفاده از روش PCR اندازه‌گیری گردید. برای بررسی تغییرات بیان ژن‌ها در گروه‌های مختلف از آزمون آنوای یک راهه و سپس آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. عملیات آماری داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 27 استفاده‌ شد.
نتایج: ابتلا به دیابت نوع 2، بیان هر سه ژن‌ ANGPTL-6 ، HFREP1 و FGF21 را در بافت کبد موش‌های مبتلا به دیابت افزایش ( به ترتیب 001/0 p=، 001/0p= و01/0 p=) و در مقابل انجام فعالیت ورزشی HIIT، بیان ژن‌های ANGPTL-6 و HFREP1 را در بافت کبد موش‌های مبتلا به دیابت کاهش ( به ترتیب 001/0 p=و 01/0p=) و بیان ژن FGF21 را همچنان افزایش می‌دهد (001/0 p=).
نتیجه‌گیری: تغییرات بیان ژنی مشاهده شده احتمالاً بیانگر بهبود سازگاری‌های متابولیکی کبد، کاهش تنش‌های ناشی از دیابت و تقویت مسیرهای تنظیم‌کننده همئوستازی انرژی و گلوکز است. ازاین‌رو، HIIT می‌تواند از طریق تنظیم سیگنالینگ هپاتوکاینی، به‌عنوان یک راهبرد غیردارویی مؤثر در کاهش اختلالات متابولیکی و کبدی مرتبط با دیابت نوع 2 مطرح شود.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

The effect of the eighth week of high-intensity interval training on some hepatokines FGF21, ANGPTL6 and HFREP1 in the liver tissue of mice with type 2 diabetes

نویسندگان English

Mahsa Gudarzi
ََAbdol Hamid Habibi
Maryam Janbozorgi
Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences,, Shahid Chamram University of Ahvaz,, Ahvaz, Iran.
چکیده English

Background and Objective: Type 2 diabetes mellitus (T2DM) is one of the most prevalent metabolic disorders worldwide and has become a major public health challenge due to its chronic complications and multifactorial pathophysiology. This disease is associated with impaired liver function and an increased risk of hepatic disorders, imposing a substantial burden on healthcare systems. Therefore, the present study aimed to investigate The effect of the eighth week of high-intensity interval training (HIIT) on some hepatokines (FGF21, ANGPTL6 and HFREP1) in the body tissue of mice infected with type 2.
Materials and Methods In this experimental study, 20 adult male NMRI mice (8 weeks old; 26.0 ± 3.22 g) were randomly assigned to four groups (n = 5 per group): healthy control, healthy training, diabetic control, and diabetic training. Type 2 diabetes was induced through a 5-week high-fat diet (HFD) followed by a single intraperitoneal injection of streptozotocin (STZ). Mice with fasting blood glucose levels above 126 mg/dL were considered diabetic and allocated to the diabetic groups. The training groups performed a high-intensity interval training (HIIT) protocol for 8 weeks, 5 days per week, at 60–90% of maximal running velocity (Vmax), with the number of intervals progressively increasing from 10 in the first week to 13 in the eighth week (2:2 work-to-rest ratio). Forty-eight hours after the final training session, animals were anesthetized, and blood and liver tissue samples were collected under sterile conditions. Hepatic gene expression levels of FGF21, ANGPTL6, and HFREP1 were determined using real-time polymerase chain reaction (RT-PCR). Differences among groups were analyzed using one-way analysis of variance (ANOVA) followed by Tukey’s post hoc test. Statistical analyses were performed using SPSS version 27, with the significance level set at p < 0.05.
Results Induction of type 2 diabetes resulted in a significant upregulation of hepatic ANGPTL6, HFREP1, and FGF21 gene expression in diabetic mice (p = 0.001, p = 0.001, and p = 0.01, respectively). In contrast, eight weeks of HIIT significantly reduced the expression of ANGPTL6 and HFREP1 in diabetic mice (p = 0.001 and p = 0.01, respectively), while further enhancing FGF21 expression compared with diabetic controls (p = 0.001).
Conclusion: The observed modulation of hepatic gene expression likely reflects enhanced metabolic adaptations, attenuation of diabetes-induced hepatic stress, and activation of regulatory pathways involved in energy balance and glucose homeostasis. Collectively, these findings suggest that high-intensity interval training (HIIT) may serve as an effective non-pharmacological intervention for mitigating metabolic and hepatic dysfunction associated with type 2 diabetes, potentially through the regulation of hepatokine-mediated signaling pathways.

کلیدواژه‌ها English

: type 2 diabetic
HIIT
ANGPTL-6
HFREP1
FGF21

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 30 شهریور 1405

  • تاریخ دریافت 20 خرداد 1405
  • تاریخ بازنگری 18 شهریور 1405
  • تاریخ پذیرش 30 شهریور 1405
  • تاریخ اولین انتشار 30 شهریور 1405
  • تاریخ انتشار 30 شهریور 1405