 اثر مصرف مکمل کافئین بر توان بی‌هوازی، زمان رسیدن به واماندگی و عملکرد ورزشی در دختران رزمی‌کار

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه حکیم سبزواری

چکیده

هدف از این تحقیق، بررسی اثر مصرف مکمل کافئین بر توان بی‌هوازی، زمان رسیدن به واماندگی و عملکرد ورزشی در دختران رزمی‌کار بود.‌‌‌ روش‌شناسی: تعداد 13 دختر رزمی‌کار با میانگین سنی 78/2±46/21 سال، قد 16/8±161سانتی‌متر و وزن 17/7±54/52 کیلوگرم، به طور داوطلبانه انتخاب شدند. طرح تحقیق متقاطع بود و آزمودنی‌ها در سه حالت کنترل، مصرف مکمل کافئین (5 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) و دارونما (پودر نشاسته به‌صورت کپسول) قرار گرفتند. سپس آزمودنی‌ها، آزمون 30 ثانیه وینگیت را جهت محاسبه توان بی‌هوازی، آزمون بیشینه (90 درصد حداکثر ضربان قلب) روی نوارگردان برای اندازه‌گیری زمان واماندگی و آزمون شبیه‌سازی شده‌ی تکنیک‌های رزمی را جهت محاسبه عملکرد ورزشی انجام دادند. داده‌ها با استفاده از آنالیز واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تجزیه و تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد که مصرف کافئین در مقایسه با کنترل و دارونما باعث افزایش معنادار زمان رسیدن به واماندگی گردید در حالی که بر توان بی‌هوازی و عملکرد ورزشی تاثیری نداشت. بحث و نتیجه‌گیری: در مجموع می‌توان گفت دختران رزمی‌کار برای بهبود استقامت خود می‌توانند از مکمل کافئین (5 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، یک ساعت قبل ورزش) استفاده کنند اما در رابطه با تاثیر کافئین بر توان بی‌هوازی و عملکرد ورزشی در این ورزشکاران، به تحقیقات بیشتری نیاز است.

کلیدواژه‌ها