نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

2 گروه علوم ورزشی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

چکیده

زمینه و هدف: سرعت آسیب کلیه پس از انفارکتوس قلبی به‌سرعت افزایش می‌یابد، اما تمرینات هوازی و مکمل کورکومین پس از سکتة قلبی تأثیرات بسیار مثبتی بر کلیه و قلب دارند. همچنین رنالاز خون می‌تواند اطلاعات مناسبی از وضعیت سلامت هر دو اندام فراهم کند. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین هوازی و مکمل کورکومین بر سطوح رنالاز، کراتینین نیتروژن اورة خون (BUN) و آسیب توبولی کلیه در موش‌های صحرایی نر روش القایی سکتة قلبی بود.
مواد و روش‌ها: 40 موش صحرایی نژاد ویستار به‌طور تصادفی به پنج گروه (هشت‌تایی) شامل سالم-کنترل، سکته-کنترل، سکته-تمرین، سکته-کورکومین و سکته-توأم (شامل تمرین و کورکومین) تقسیم شدند. سکتة قلبی از طریق تزریق ایزوپروترنول القا شد. تمرین طی هشت هفته به‌صورت پنج جلسه دویدن در هفته با شدت متوسط روی نوار گردان انجام گرفت و کورکومین نیز (mg/kg.day) 15 به‌صورت گاواژ مصرف شد. مقدار رنالاز خون به روش الایزا، مقدار کراتینین و نیتروژن اورة خون به روش آنزیمی و شدت آسیب بافتی به روش هیستولوژیک تعیین شدند و داده‌ها با تحلیل ‌واریانس‌ تکراهه (آزمون تعقیبی توکی) و آزمون خی‌دو در سطح اطمینان 95 درصد تحلیل شدند.
نتایج: در گروه سکته کنترل، مقدار رنالاز (001/0P=)، کراتینین (001/0P=) و  BUN(025/0P=) خون به‌طور معناداری بیشتر از گروه کنترل سالم بود، اما در هر سه گروه مداخله شامل سکته-تمرین، سکته-کورکومین و سکته-توأم، مقدار این سه شاخص با گروه سالم کنترل تفاوت معناداری نداشت (05/0<P). با این حال، شدت آسیب کلیوی در هر سه گروه مداخله، به‌طور معناداری کمتر از گروه سکته کنترل بود (به‌ترتیب 007/0P=، 037/0P= و 001/0P=). همچنین در گروه توأم از هر دو گروه سکته-تمرین (006/0P=) و سکته-کورکومین (003/0P=) کمتر بود.
نتیجه‌گیری: آثار سوء سکتة قلبی بر هر سه متغیر پس از هر سه مداخله، برطرف می‌شود. با این حال، تأثیر مداخلة توأم برای کاهش آسیب هیستولوژیک، در مقایسه با هر دو مداخلة تمرین هوازی و مصرف کورکومین قوی‌تر است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Effects of Aerobic Training and Curcumin Supplementation on Blood Renalase, Creatinin and BUN Levels and Renal Damage in Male Rat Model of Induced Myocardial Infraction

نویسندگان [English]

  • Shiva Ghadirzad 1
  • Roghayeh Pouzesh Jadidi 1
  • Jabbar Bashiri 1
  • Karim Azali Alamdari 2

1 Department of Physical Education, Tabriz branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran

2 Department and Sport Sciences, Azarbaijan Shahid Madani University, Tabriz, Iran

چکیده [English]

Background and Purpose: The risk of renal injury rapidly increases following myocardial infraction (MI), however; aerobic training and curcumin supplementation have beneficial effects on both the kidneys and the heart post MI. Moreover, blood renalse level can also provide appreciable information regarding these organs health status. Therefore, the aim of study was to investigate the effects of aerobic training and curcumin supplementation on blood renalase, creatinin and blood ure nitrogen (BUN) levels and renal tubular damage in male rat model of induced myocardial infraction.
Material and Methods: 40 male wistar rats were randomized into five groups (n=8) of healthy control, MI control, MI training, MI curcumin and MI concomitant (training+curcumin). MI was induced by isoproterenol injection. The training program (consisted of five sessions of running/week at moderate intensity on a treadmill) was conducted throgh eight weeks and curcumin was administrated by gavage method 15 mg/kg.day. Blood renalse was determined by ELISA method, while creatinine and BUN level by enzymatic method and the tissue damge level was evaluated by histologic analysis. The data was analysed by one-way ANOVA (Tokey test as post hoc) and Chi square tests with a confidence level of 95%.
Results: Blood renalse (P = 0.001), creatinine (P = 0.001) and BUN (P = 0.025) was significantly higher in MI control group compared to healthy controls. However, the amounts of these indices had no significant differences with MI control group in all three intervention groups of MI training, MI curcumin and MI concomitant (P > 0.05). However; renal injury was significantly lower in all three intervention groups than MI control group (P = 0.007, P = 0.037 and P = 0.001 respecetively) and also in MI concomitant group compared to both of MI training (P = 0.006) and as well as MI curcumin (P = 0.003) groups.
Conclusion: The hazardous effects of MI on all three variables could be ameliorated following all three interventions. However, the concomitant intervention is superior to both of the aerobic training as well as curcumin supplementation for reductions in the histologic injury level. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Myocardial Infraction
  • training
  • curcumin
  • renal injury