دقت مدل رگرسیونی برآورد بیشینه‌ی اکسیژن مصرفی بر اساس داده‌های غیرورزشی در دانشجویان دختر

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 ﮐﺎرﺷﻨﺎس ارﺷﺪ ﻓﯿﺰﯾﻮﻟﻮژی ورزشی

2 داﻧﺸﮕﺎه ﺧﻮارزمی ﺗﻬﺮان

چکیده

هدف:  هدف از اجرای آزمون­های برآورد کننده­ی حداکثر اکسیژن مصرفی VO2max، اندازه­گیری آمادگی هوازی است. آزمون حداکثر اکسیژن مصرفی راهی برای شناخت عملکرد دستگاه قلبی- تنفسی فراهم می­کند. بر همین اساس پژوهشگر در نظر دارد دقت استفاده از معادلات رگرسیونی جهت برآورد VO2max و ارزیابی آمادگی قلبی- تنفسی براساس داده­های غیرورزشی در زنان بزرگسال را مورد بررسی قرار دهد. روش­شناسی: به منظور دستیابی به اهداف پژوهشی تعداد30 نفر از دانشجویان دختر دانشگاه خوارزمی تهران با میانگین سن، وزن و قد 41/2±96/24 سال، 08/7±07/57 کیلوگرم و 15/5 ±55/162 سانتیمتر به عنوان آزمودنی­های تحقیق انتخاب شدند .ابتدا آزمودنی­ها، فرم    رضایت­نامه و پرسشنامه­ی داشتن آمادگی جهت انجام فعالیت­بدنی rPar-Q را تکمیل نمودند. قبل از اجرای پروتکل ورزشی مرحله­ای بیشینه،    داده­های غیرورزشی که شامل ثبت سن، برآورد شاخص توده­ی بدن، تکمیل پرسشنامه­ی N-EX که شامل دو بخش درک توانایی­های عملکردی PFA  و میزان فعالیت­بدنی  PA-Rبود، جمع­آوری شد. سپس تمام شرکت­کننده­ها (30 نفر) با دامنه­ی سنی 30-18 سال آزمون ورزشی مرحله­ای بیشینه­ی بروس بر روی نوارگردان را همراه با استفاده از گاز آنالایزر انجام دادند. جهت تجزیه و تحلیل داده­های پژوهش از آزمون­های آماری رگرسیون خطی چندگانه، تحلیل واریانس برای اندازه­گیری­های تکراری، آزمون تعقیبیLSD ، همبستگی پیرسون و روش آماری PRESS استفاده شده­است. نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که هر سه معادله­ی رگرسیونی جکسون، جورج و برادشاو از دقت و پایایی لازم جهت برآورد  VO2maxو  ارزیابی  آمادگی قلبی- تنفسی در گروه مورد پژوهش برخوردار بوده به خصوص وقتی که با معادله­ی تردمیل بروس مقایسه ­شوند. همچنین هر سه معادله­ی رگرسیونی به دست آمده از تحقیق حاظر، نسبت به معادلات رگرسیونی جکسون، جورج و برادشاو از دقت و پایایی لازم بیشتری جهت برآورد VO2max و ارزیابی آمادگی قلبی- تنفسی در گروه مورد پژوهش برخوردار بوده به خصوص وقتی که با معادله­ی تردمیل بروس مقایسه ­شوند. نتیجه­گیری: براساس نتایج به دست آمده می­توان چنین نتیجه­گیری کرد که معادلات رگرسیونی جدید به­دست آمده از تحقیق حاظر نسبت به معادلات مدل جکسون، مدل جورج و مدل برادشاو از دقت و پایایی بیشتری برای ارزیابی VO2max و آمادگی قلبی- تنفسی برخوردار است و می­توان آنهارا به عنوان جایگزین مناسبی برای مدل­های ذکر شده معرفی کرد.

Gibbons, L. W. Blair, S. N. Cooper, K. H. & Smith, M. (1983). Association between coronary heart disease risk factors and physical fitness in healthy adult women. Circulation 67، 977-983.
American College of Sports Medicine (2000). ACSM’s Guidelines for Exercise Testing and Prescription (6th Ed). Philadelphia PA: Lippincott Williams & Wilkins.
Bruce, R.A., Kusumi, F., & Hosmer, D. (1973). Maximal oxygen intake and nomographic assessment of functional aerobic impairment in cardiovascular disease. American Heart Journal, 85, 546-562.
George, J.D., Stone, W.J., & Burkett, L.N. (1997). Non-exercise VO2max estimation for physically active college students. Medicine and Science in Sports and Exercise, 29(3), 415-423.
Jackson, A.S., Blair, S.N., Mahar, M.T., Wier, L.T., Rossand, R.M., & Stuteville, J.E. (1990). Prediction of functional aerobic capacity without exercise testing. Medicine and Science in Sports and Exercise, 22(6), 863-870.
Holiday, D.B., Ballard, J.E., & McKeown, B.C. (1995). PRESS-related statistics: regression tools for cross-validation and case diagnostics. Medicine and Science in Sports of Exercise, 27, 612-620.
Heil, D.P., Freedson, P.S., Ahlquist, L.E., Price, J., & Rippe, J.M. (1995). Non-exercise regression models to estimate peak oxygen consumption. Medicine and Science in Sports and Exercise, 27(4), 599-606.
George, J.D. (1996). Alternative approach to maximal exercise testing and VO2max prediction in college students. Research Quarterly for Exercise and Sport, 67, 452-457.
Cooper, K.H. (1968). A means of assessing maximal oxygen intake. Journal of American Medical Association, 203:135-138.
Siconolfi, S. F., Lasater, T.M., Snow, C.K., & Carleton, R.A. (1985). Self-reported physical activity compared with maximal oxygen uptake. American Journal of Epidemiology, 122(1), 101-105.
Paffenbarger, R.S. Jr, Wolf, P.A., Notkin, J. (1966). Chronic disease in former college students, early precursors of fatal coronary heart disease. American Journal of Epidemiology, 83, 314-328.
Kohl, H.W., Blair, S.N., Paffenbarger Jr, R.S., Macera, C.A., Kronenfeld, J.J. (1987). A mail survey of physical activity habits as related to measured physical fitness. American Journal of Epidemiology, 127(6), 1228-1238.
Spackman, M.B., George, J.D. Pennington, T.R., & Fellingham, G.W., (2001). Maximal GXT protocol preferences in relatively fit college students. Measurement in Physical Education and Exercise Science, 5(1), 1-12.
Ebbeling, C. B., Ward, A., Puleo, E. M., Widrick, J., & Rippe, J. M. (1991). Development of a single-stage submaximal treadmill walking test. Medicine and Science in Sports and Exercise, 23, 966-973.
Bradshaw, Danielle I. (2008). An accurate VO2max non-exercise regression model for 18 to 65 years old. a thesis submitted to the faculty of Brigham Young University in partial fulfillment of the requirements for the degree of Master of Science.
Dustman-Allen, K. M., & Plowman, S. A. (2003). Validation of a non-exercise regression equation for the prediction of maximal aerobic capacity. Medicine and Science in Sports and Exercise, 35, S310.
George, James, D., William, J. Stone, and Lee, N. Burkett (1996).Non-exercise VO2max estimation for physically active college students. Department of Exercise Science and physical Education, Arizona State University, 415-420.