تأثیر تمرین عضلات تنفسی در ارتفاع بر مصرف انرژی دمی، اشباع اکسیژن سرخرگی و عملکرد 1500 متر دوندگان استقامت تیم ملی

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی دانشگاه مازندران

2 دانشیار دانشگاه مازندران

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی اثرات یک دوره تمرین عضلات دمی در ارتفاع بر انرژی مصرفی دمی، اشباع اکسیژن سرخرگی و عملکرد دوندگان تیم ملی استقامت بود.12مرد دونده استقامت تیم ملی (سن14/3±41/24سال، قد23/4±50/180سانتی‌متر، وزن 46/3± 75/66 کیلوگرم، BMI07/1±53/20درصد) در شرایط هایپوکسی به طور تصادفی به دو گروه تمرین عضلات دمیIMTو کنترل تقسیم شدند. از آزمودنی‌ها آزمون‌های دوی1500متر، حداکثر قدرت عضلات دمی(S-Index)، انرژِی مصرفی عضلات دمی و SpO2 قبل و 24ساعت بعد انجام شد. برنامه تمرینی شامل تمرینات مشابه تداومی، تناوبی، هوازی و مقاومتی برای هر دو گروه بود. دوندگان، به طور میانگین 16جلسه در هفته به مدت چهار هفته زندگی در ارتفاع، تمرین در ارتفاع و تمرین در پایین (اجرای3 جلسه تمرین فقط روزهای زوج در ارتفاع پایین و ادامه تمرینات به همراه خواب در ارتفاع بالا)در تمرینات حضور یافتند. تمرینات عضلات دمی برای گروه IMT شامل30 تکرار با بینی بسته 2 بار در روز (صبح و عصر) 7 روز هفته به مدت چهار هفته با50% S-Index اجرا گردید. برای تحلیل داده‌ها از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در سطح معنی‌داری (05/0P≤) استفاده شد. تمرین عضلات دمی منجر به کاهش معناداری در زمان دوی 1500 متر، افزایش قدرت عضلات دمی از قبل تا بعد از تمرین و عدم تفاوت بین گروهی در انرژی مصرفی دو گروه شد. تفاوت معناداری SpO2 مشاهده نگردید (05/0P≤). به طور کلی به نظر می‌رسد استفاده از تمرین عضلات دمی به همراه تمرین اختصاصی در شرایط هایپوکسی، موجب افزایش قدرت عضلات دمی، بهبود کار تنفسی، کاهش میزان تهویه و کاهش زمان دوی 1500 متر در ارتفاعات پایین‌تر می‌گردد. 

کلیدواژه‌ها


Lundgren C. (1984). Respiratory function during simulated wet dives. Undersea biomedical research. 11(2):139-47.
HajGhanbari B, Yamabayashi C, Buna TR, Coelho JD, Freedman KD, Morton TA, et al. (2013). Effects of respiratory muscle training on performance in athletes: a systematic review with meta-analyses. The Journal of Strength & Conditioning Research. 27(6):1643-63.
Ray A, Pendergast D, Lundgren C. (2001). Respiratory muscle training improves swimming endurance at depth. Undersea & Hyperbaric Medicine. 8;35(3): 85
McConnell AK. (2009). Respiratory muscle training as an ergogenic aid. Journal of Exercise Science & Fitness. 7(2):S18-S27.
Vogt M, Puntschart A, Geiser J, Zuleger C, Billeter R, Hoppeler H. (2001). Molecular adaptations in human skeletal muscle to endurance training under simulated hypoxic conditions. Journal of Applied Physiology. 91(1):173-82.
Álvarez-Herms J, Julià-Sanchez S, Corbi F, Pagès T, Viscor G. (2014). Anaerobic performance after endurance strength training in hypobaric environment. Science & Sports. 29(6):311-8.
Johnson MA, Sharpe GR, Brown PI. (2007). Inspiratory muscle training improves cycling time-trial performance and anaerobic work capacity but not critical power. European journal of applied physiology. 101(6):761-70.
Riganas C, Vrabas, IS, Christoulas, K, and Mandroukas, K. (2008). Specific inspiratory muscle training does not improve performance or Vo2max levels in well trained rowers. J Sports Med Phys Fitness. 48(3):7.
Kilding AE, Brown S, McConnell AK. (2010). Inspiratory muscle training improves 100 and 200 m swimming performance. European journal of applied physiology. 108(3):505-11.
Leddy JJ LA, Patel S. (2007). Isocapnic hyperpnea training improves performance in competitive male runners. Eur J Appl Physiol. 99(2): 11.
Turner LA, Mickleborough TD, McConnell AK, Stager JM, Tecklenburg-Lund S, Lindley MR. (2011). Effect of inspiratory muscle training on exercise tolerance in asthmatic individuals.
Majmundar AJ, Wong WJ, Simon MC. (2010). Hypoxia-inducible factors and the response to hypoxic stress. Molecular cell. 40(2):294-309.
Lomax M. (2010). Inspiratory muscle training, altitude, and arterial oxygen desaturation: a preliminary investigation. Aviation, space, and environmental medicine. 81(5):498-501.
Goodrich J. (2014). Exercise induced arterial desaturation in recreationally active males at moderate altitude helps explain variability in relationship between total hemoglobin mass and VO2max..
Astinchap. A NB, Tadibi. V. (2015). The effect of inspiratory muscle training for six weeks (IMT) on swimming speed. Journal of physiology and sports management. 7(1):10.
Nicks C, Morgan D, Fuller D, Caputo J. (2009). The influence of respiratory muscle training upon intermittent exercise performance. International journal of sports medicine. 30(1):16-21.
McMahon ME, Boutellier U, Smith RM, Spengler CM. (2002). Hyperpnea training attenuates peripheral chemosensitivity and improves cycling endurance. Journal of Experimental Biology. 205(24):3937-43.
Wylegala JA, Pendergast DR, Gosselin LE, Warkander DE, Lundgren CE. (2007). Respiratory muscle training improves swimming endurance in divers. European journal of applied physiology. 99(4):393-404.
Barry W. Fudge JSMP, Neil S. Maxwell, Gareth Turner, MSc. (2012). Altitude Training for Elite Endurance Performance. Current Sports Medicine Reports. 17(42):9.
Di Michele R, Merni F. (2014). The concurrent effects of strike pattern and ground-contact time on running economy. Journal of Science and Medicine in Sport. 17(4):41-48.
Saunders PU, Pyne DB, Telford RD, Hawley JA. (2004). Factors affecting running economy in trained distance runners. Sports Medicine. 34(7):465-85.
Le Meur Y, Hausswirth C, Mujika I. (2012). Tapering for competition: A review. Science & Sports. 27(2)77-87.
Brown PI, Sharpe GR, Johnson MA. (2010). Loading of trained inspiratory muscles speeds lactate recovery kinetics. Medicine and science in sports and exercise. 42(6):1103-12.
Brown PI, Sharpe GR, Johnson MA. (2012). Inspiratory muscle training abolishes the blood lactate increase associated with volitional hyperpnoea superimposed on exercise and accelerates lactate and oxygen uptake kinetics at the onset of exercise. European journal of applied physiology. 112(6):2117-29.
Brown PI, Johnson MA, Sharpe GR. (2014). Determinants of inspiratory muscle strength in healthy humans. Respiratory physiology & neurobiology. 196:50-5.
Holm P, Sattler A, Fregosi RF. (2004). Endurance training of respiratory muscles improves cycling performance in fit young cyclists. BMC physiology. 4(1):1.
Romer LM, McConnell AK, Jones DA. (2002). Effects of inspiratory muscle training on time-trial performance in trained cyclists. Journal of sports sciences. 20(7):547-90.
Downey AE, Chenoweth LM, Townsend DK, Ranum JD, Ferguson CS, Harms CA. (2007). Effects of inspiratory muscle training on exercise responses in normoxia and hypoxia. Respiratory physiology & neurobiology. 156(2):137-46.
Mazzeo RS FC. (2006). Physiological and Pathological Responses to Hypoxia. ACSM’s advanced exercise physiology. 42(25):7.
Held HE, Pendergast DR. (2014). The effects of respiratory muscle training on respiratory mechanics and energy cost. Respiratory physiology & neurobiology. 200:7-17.
Brown RH, Mitzner W. (1995). Effect of lung inflation and airway muscle tone on airway diameter in vivo. Journal of Applied Physiology. 80(5):1581-8.
Lindholm P, Wylegala J, Pendergast D, Lundgren C. (2007). Resistive respiratory muscle training improves and maintains endurance swimming performance in divers. Undersea & Hyperbaric Medicine. 34(3):169.
McConnell A, Romer L. (2004). Respiratory muscle training in healthy humans: resolving the controversy.
Bailey SJ, Romer LM, Kelly J, Wilkerson DP, DiMenna FJ, Jones AM. (2010). Inspiratory muscle training enhances pulmonary O2 uptake kinetics and high-intensity exercise tolerance in humans. Journal of Applied Physiology. 109(2):457-68.
Chapman RF, Stray-Gundersen J, Levine BD. (1998). Individual variation in response to altitude training. Journal of applied physiology. 85(4):1448-56.
Gore CJ, Hopkins WG, Burge CM. (2005). Errors of measurement for blood volume parameters: a meta-analysis. Journal of applied physiology. 99(5):1745-58.
Lavin K, Guenette J, Smoliga J, Zavorsky G. (2015). Controlled‐frequency breath swimming improves swimming performance and running economy. Scandinavian journal of medicine & science in sports. 25(1):16-24.
Dehnert C, Hutler M, Liu Y, Menold E, Netzer C, Schick R, et al. (2002). Erythropoiesis and performance after two weeks of living high and training low in well trained triathletes. International journal of sports medicine. 23(8):561-6.
Witkowski S, Karlsen T, Resaland G, Sivieri M, Yates R, Harber M, et al. (2001). Optimal altitude for living high‐training low. Medicine & Science in Sports & Exercise. 33(5):S292.
Nummela A, Rusko H. (2000). Acclimatization to altitude and normoxic training improve 400-m running performance at sea level. Journal of sports sciences. 18(6):411-9.
Siebenmann C, Robach P, Jacobs RA, Rasmussen P, Nordsborg N, Diaz V, et al. (2012). Live high–train low using normobaric hypoxia: a double-blinded, placebo-controlled study. Journal of Applied Physiology. 112(1):106-17.
Gore CJ, Hahn AG, Aughey RJ, Martin DT, Ashenden M, Clark SA, et al. (2001). Live high: train low increases muscle buffer capacity and submaximal cycling efficiency. Acta Physiologica Scandinavica. 173(3):275-86.